III KK 112/17

Sygn. akt III KK 112/17 POSTANOWIENIE Dnia 21 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2017r. sprawy J. Z. skazanego z art. 278§1 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 31 października 2016r., sygn. akt II Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 3 listopada 2015r. sygn. akt II K […] p o s t a n o w i ł 1 – oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2 – zwolnić skazanego od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego, obciążając nimi Skarb Państwa. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym. Skarżący oparł swą skargę na jednym zarzucie – naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 170§2 k.p.k. Zarzut taki jest jednak oczywiście bezzasadny. Wynika to przede wszystkim z tego, że jak wskazuje na to zapis w protokole rozprawy apelacyjnej z dnia 31 października 2016r. (k.347v) wniosek dowodowy o przesłuchanie Z. C. został oddalony nie z tego względu, że w sprawie istniały inne dowody, które wykazały przeciwieństwo tego, co wnioskodawca zamierzał udowodnić, lecz z tego względu, 2 że dowodu tego nie udało się przeprowadzić. Sąd Odwoławczy nie wskazał co prawda podstawy prawnej swej decyzji, ale w świetle uzasadnienia postanowienia wydanego w tym przedmiocie, oczywistym jest, że zastosowano art. 170§1 pkt 4 k.p.k. Już zatem z tego względu, tak sformułowany zarzut podniesiony w kasacji, nie mógł zostać uznany za zasadny. Zauważyć należy też, że Sąd Okręgowy czynił długotrwałe próby przesłuchania tego świadka – okres od wydania postanowienia o dopuszczeniu dowodu z zeznań Z. C. do zmiany tego postanowienia, wynosił ponad 10 miesięcy (od dnia 19 stycznia 2016r. do dnia 31 października 2016r.). Ostatecznie dowodu tego nie udało się przeprowadzić, z uwagi na długotrwałe leczenie świadka zagranicą. W tej sytuacji, decyzja o oddaleniu tego wniosku dowodowego była w pełni prawidłowa. Nie można zatem postawić Sądowi Okręgowemu zarzutu, że nie czynił starań o przesłuchanie tego świadka. W zaistniałej sytuacji, Sąd ten postąpił też w pełni prawidłowo, analizując pozostałe dowody zebrane w sprawie. W konkluzji słusznie zauważono tu, że z zeznań świadka B. S. wcale nie wynika w sposób jednoznaczny, że skazany w dniu 31 października 2012r. korzystał z pomocy lekarskiej w jej gabinecie. Dodatkowo zauważyć należy, że nawet jeżeli miałoby to miejsce, to wizyta musiałaby się odbyć w godzinach późno popołudniowych lub wieczornych (zeznania k. 289), co nie wykluczało możliwości popełnienia przypisanego czynu około godziny 16-tej. W tej sytuacji, najistotniejszymi dowodami stały się rozpoznania skazanego, jako sprawcy, przez pokrzywdzoną i jej siostrę. Tak też sprawę ocenił Sąd Odwoławczy (k. 6 uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego). Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy nie dostrzegając jakichkolwiek podstaw do uwzględnienia kasacji wniesionej w niniejszej sprawie, orzekł jak na wstępie. Uwzględniając sytuację materialną skazanego, zwolniono go od ponoszenia kosztów sądowych postępowania kasacyjnego. aw