III KK 113/17

Sygn. akt III KK 113/17 POSTANOWIENIE Dnia 28 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie G. A. G. skazanego z art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 marca 2017 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Z. z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II K (…), p o s t a n o w i ł: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego G. A. G. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w Z. wyrokiem z dnia 28 listopada 2016 r., sygn. akt II Ka (…), po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez prokuratora oraz oskarżonego i jego obrońcę, utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 marca 2016 r., sygn. akt II K (…), w części skazującej G. A. G. za występki określone w art. 190 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., w art. 193 k.k., w art. 178a § 1 k.k. i w art. 157 § 2 k.k. – dwukrotnie (czyny z pkt I, IV-VII aktu oskarżenia) na łączną karę grzywny w wymiarze 320 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 20 zł, natomiast uchylił wyrok w zakresie, w którym oskarżony został uniewinniony 2 od popełnienia czynów zarzuconych mu w pkt II i III aktu oskarżenia i w tej części przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. Kasację od orzeczenia Sądu odwoławczego w zakresie utrzymującym w mocy orzeczenie sądu meriti wniósł obrońca skazanego. Wyrokowi temu zarzucił: „rażące naruszenie prawa karnego, mogące mieć istotny wpływ na jego treść, a mianowicie: a) naruszenie art. 424 § 1 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k. przez nieustosunkowanie się w uzasadnieniu wyroku do wszystkich podniesionych w apelacji zarzutów w szczególności do: - błędów w ustaleniach faktycznych, mających wpływ na treść wyroku, - zarzutów obrazy przepisów postępowania, mających wpływ na treść wyroku tj. art. 7 k.p.k. w zw. z art. 4 k.p.k., - podniesionego w zakresie czynów z pkt VI i VII zarzutu obrazy przepisów prawa procesowego tj. art. 170 § 1 pkt 2, 3 i art. 170 § 1 pkt 5 k.p.k. dotyczących niedołączenia dokumentacji medycznej pokrzywdzonych i niewywołania dodatkowej pisemnej opinii uzupełniającej przez biegłego Z. T. i opinii Zakładu Medycyny Sądowej […] w L., a to wobec istniejących wątpliwości, co do stanu zdrowia pokrzywdzonych, b) naruszenie art. 452 § 2 k.p.k. przez oddalenie wniosku dowodowego o dopuszczenie uzupełniającej opinii z Zakładu Medycyny Sądowej […] w L. i dołączenie wcześniejszej dokumentacji medycznej R. P. i E. P.”. Podnosząc te zarzuty wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Z.. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Rejonowej w B. wniósł o jej oddalenie jako oczywiście bezzasadnej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd Odwoławczy przyjęta, konieczne było nie – jak to sugeruje w odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny – jej oddalenie, lecz pozostawienie bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. 3 Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti wyłącznie w zakresie, w którym oskarżonemu G. A. G. za pięć przypisanych mu czynów wymierzono karę grzywny. W kasacji wniesionej przez obrońcę nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., w związku z czym konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k. Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego – art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. Od niniejszego postanowienia środek odwoławczy nie przysługuje (art. 430 § 2 k.p.k.) l.n