III KK 117/25

III KK 117/25 POSTANOWIENIE Dnia 12 maja 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Tomczyk w sprawie W. W. skazanego z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej 12 maja 2025 r., na posiedzeniu bez udziału stron, wniosków obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 7 października 2021 r., sygn. akt II AKa 14/20, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 4 listopada 2019 r., sygn. akt II K 22/18, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z 7 października 2021 r., sygn. akt II AKa 14/20, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 4 listopada 2019 r., sygn. akt II K 22/18. UZASADNIENIE W dniu 25 lutego 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek obrońcy skazanego – adw. K. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że zachodzi duże prawdopodobieństwo wykonania wyroku w pełnym zakresie jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji, co w wypadku jej uwzględnienia III KK 117/25 2 byłoby oczywiście niesprawiedliwe dla skazanego, nie tylko pod względem wykonania kary pozbawienia wolności, ale również w zakresie wykonania zobowiązań finansowych. Skazany obecnie pozostaje w bardzo złym położeniu finansowym. Zdaniem autora wniosku na uwagę zasługuje również fakt, iż mimo uznania za nieważną umowy zawartej w formie aktu notarialnego rep. A nr […] w dniu 15 listopada 2012 r. w Kancelarii Notarialnej E. S. pomiędzy W. W. a S. Sp. z o.o. dotyczącej przeniesienia w formie aktu aportu szczegółowo wskazanych tam nieruchomości i ruchomości, nie doszło do faktycznego zwrotu całego majątku, a jedynie W. W. odzyskał jedną z nieruchomości. Według obrońcy na skutek powyższego jego sytuacja materialna uniemożliwia mu wykonanie wyroku w zakresie finansowym, zaś w przypadku uwzględnienia kasacji - odzyskanie wpłaconych należności znów może napotkać na trudności. W dniu 8 maja 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo adw. K. B. zatytułowane „Wniosek o wstrzymanie wykonania kary”. Obrońca podniósł w nim, że skazany obecnie przebywa w Zakładzie Karnym w P. i do odbycia całej kary pozostał mu rok, 10 miesięcy i 17 dni. Podkreślił też, iż W. W. już na początku odbywania kary pozbawienia wolności zwracał się m.in. z prośbą o ułaskawienie oraz z wnioskiem o udzielenie przerwy w wykonaniu kary pozbawienia wolności. Wnioski te były rozpoznawane przez sąd, w którego składzie zasiadali sędziowie powołani na urząd sędziego w związku z postępowaniem przed Krajową Radą Sądownictwa ukształtowaną ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 3), każdorazowo negatywnie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Żądanie wstrzymania wykonania orzeczenia zapadłego w rozpoznawanej sprawie jest zasadne. Zgodnie z utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie stanowiskiem, wniosek w tej materii powinien być wyraźnie połączony z wykazaniem wysokiego prawdopodobieństwa zasadności zarzutów kasacyjnych i w związku z tym nieodwracalnością dolegliwości, jakie poniósłby skazany bez III KK 117/25 3 wstrzymywania wykonania tego orzeczenia (zob. np. J. Grajewski, L.K. Paprzycki, S. Steinborn, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Zakamycze 2006, t. II, s. 313-1, P. Hofmański, E. Sadzik, K. Zgryzek, Kodeks postępowania karnego. Komentarz, Warszawa 2004, t. III, s. 194-197 i wskazane tam orzecznictwo). Temu wymogowi wnioski – co do zasady - sprostały. Nie przesądzając, co oczywiste, rozstrzygnięcia jakie zapadnie w następstwie rozpoznania kasacji, charakter sformułowanych w niej zarzutów, a w szczególności charakter sprawy, w której zapadł skarżony wyrok, nakazuje wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. W związku z tym zasada bezzwłocznego wykonania prawomocnego orzeczenia nie zostanie naruszona, natomiast niewstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, mogłoby realnie wywołać dolegliwość, której w tym momencie skazany ponieść nie powinien. Z przytoczonych powodów orzeczono jak na wstępie. [J.J.] [r.g.]