III KK 122/22

Sygn. akt III KK 122/22 POSTANOWIENIE Dnia 27 kwietnia 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Andrzej Stępka po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu bez udziału stron w sprawie K. D. skazanego z art. 286 § 1 k.k. i innych, wniosków obrońców skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 czerwca 2021 r., sygn. akt II AKa (…), zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 12 marca 2018 r., sygn. akt II K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł wniosków nie uwzględnić. UZASADNIENIE Od wyroku Sądu odwoławczego kasacje w imieniu skazanego K. D. wniosło trzech jego obrońców podnosząc zarzuty rażącego naruszenia przepisów prawa, mającego istotny wpływ na treść orzeczenia. Wszystkie kasacje zawierały wnioski o wstrzymanie wykonania tego orzeczenia. Jakkolwiek nie zostały w tym zakresie konkretnie uzasadnione, to analiza tych skarg dowodzi, że w przekonaniu ich autorów, doniosłość podniesionych zarzutów oraz nieodwracalne skutki, jakie może spowodować wykonanie wobec skazanego wyroku, przemawia za uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. Sąd Najwyższy stwierdza, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero wówczas, gdy 2 bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. W niniejszej sprawie nie wykazano, że skazany K. D. rzeczywiście mógłby ponieść takie poważne, nieodwracalne następstwa. Samo ewentualne osadzenie w zakładzie karnym celem wykonania prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności nie może być uznane za powodujące automatycznie tego rodzaju następstwa. Trzeba podkreślić, że przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia nie może być całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Brak bowiem możliwości uznania na tym etapie, jeszcze przed merytorycznym rozpoznaniem sprawy, że prima facie zarzuty podniesione w kasacjach obrońców wskazują na tak poważne błędy w kontroli apelacyjnej dotyczącej czynienia ustaleń faktycznych przez Sąd I instancji, że powinny one prowadzić do uchylenia wyroku Sądu odwoławczego. Jakkolwiek nie można wykluczyć takiego rozstrzygnięcia w przyszłości, to przesądzenie tej kwestii w chwili obecnej byłoby zdecydowanie przedwczesne. Trafnie wskazał prokurator Prokuratury Okręgowej w G. w pisemnych odpowiedziach na kasacje, że obrońcy w swoich wnioskach nie wskazali na szczególne okoliczności, które mogłyby przemawiać za uruchomieniem instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie. 3