III KK 14/21

Sygn. akt III KK 14/21 POSTANOWIENIE Dnia 26 marca 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie P. P., skazanego za czyn z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 158 § 1 k.k. w zw. z 11 § 2 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 marca 2021 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt II K (…), utrzymanym w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w Z. z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt II Ka (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2020 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w K. uznał P. P. za winnego popełnienia czynu z art. 280 § 1 k.k. w zb. z art. 158 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i wymierzył mu karę 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz karę roku i 10 miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cele społeczne w wymiarze 30 godzin w stosunku miesięcznym. Po rozpoznaniu apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego, wyrokiem z dnia 15 września 2020 r., sygn. akt II Ka (…), Sąd Okręgowy w Z. utrzymał w mocy zaskarżony wyrok. Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o „wstrzymanie wykonania kary”, precyzując 2 na stronie 3 kasacji, że chodzi o „wstrzymanie wykonania kary pozbawienia wolności”. Obrońca poprzestał tylko na sformułowaniu samego wniosku, nie uzasadniając go w żadnym zakresie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Co prawda z samej treść art. 532 § 1 k.p.k. nie wynikają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Trzeba bowiem mieć na względzie, że regułą jest wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem. Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego P. P. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w Z. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.