III KK 155/25

III KK 155/25 POSTANOWIENIE Dnia 8 lipca 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2025 r. w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron, sprawy M. K., skazanego z art. 190a § 1 k.k., z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę od wyroku Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. IV Ka 1002/24, zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 14 marca 2024 r., sygn. II K 772/22, na podstawie art. 531 § 1 zd. pierwsze k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego M. K. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego; 3. zasądzić od skazanego M. K. na rzecz oskarżycielki posiłkowej D. K. kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za sporządzenie odpowiedzi na kasację. UZASADNIENIE III KK 155/25 2 Kasację obrońcy skazanego M. K. należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalną z mocy ustawy. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy wyłącznie kasacji wniesionej przez stronę z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.) oraz kasacji wnoszonych przez jeden z podmiotów wymienionych w art. 521 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 2 k.p.k.). W zapadłym w sprawie wyroku sądu a quo (zmienionym - w zakresie opisu czynu oraz wymiaru kary (obniżonej) - zaskarżonym obecnie kasacją wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 2 grudnia 2024 r., sygn. IV Ka 1002/24), za przypisany skazanemu czyn zakwalifikowany jako przestępstwo (występek) wymierzono M. K. karę pozbawienia wolności. Jednocześnie sąd pierwszej instancji zastosował wobec skazanego dobrodziejstwo warunkowego zawieszenia kary (por. pkt. I-II wyroku Sądu Rejonowego w Chrzanowie z dnia 14 marca 2024 r., sygn. II K 772/22). W kasacji wniesionej przez obrońcę ⎯ co jednoznacznie wynika tak z treści zarzutów zawartych w petitum, jak i z jej części motywacyjnej ⎯ nie nawiązano do żadnego z uchybień określonych w treści przepisu art. 439 § 1 k.p.k. Tak zredagowana kasacja ⎯ w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 523 § 2 k.p.k. ⎯ jest niedopuszczalna, co, w efekcie, musiało skutkować jej pozostawieniem bez rozpoznania w oparciu o przepisy art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt 1). Orzeczenie o kosztach sądowych postępowania kasacyjnego uzasadnia treść art. 637a k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. (pkt 2), natomiast wydatki poniesione za sporządzenie przez pełnomocnika oskarżycielki posiłkowej D. K. odpowiedzi na kasację zasądzono od skazanego M. K. na rzecz oskarżycielki posiłkowej na podstawie § 11 ust. 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2023 r. poz. 1964 t.j.) (pkt 3). III KK 155/25 3 [J.I.] [r.g.]