III KK 235/20

Sygn. akt III KK 235/20 POSTANOWIENIE Dnia 7 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie M. C., skazanego za czyn z art. 207 § 2 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 7 października 2020 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), częściowo zmieniającego wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 5 kwietnia 2019 r. sygn. akt II K (...) na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2019 r. Sąd Rejonowy w S.., sygn. akt II K (…) uznał M. C. za winnego popełnienia: czynu z art. 207 § 2 k.k. w zb. z art. 157 § 1 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który wymierzył mu karę 4 lat pozbawienia wolności (pkt I) oraz czynu z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii, za który wymierzył mu karę roku pozbawienia wolności (pkt II). W pkt V wyroku Sąd Rejonowy wymierzył M. C. karę łączną 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu apelacji m.in. M. C. Sąd Okręgowy w G. wyrokiem z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…), zmienił w części zaskarżony wyrok co do niego w ten sposób, że uchylił rozstrzygnięcie o karze łącznej zawarte w pkt V, podwyższył karę jednostkową pozbawienia wolności do 2 lat za czyn z pkt II wyroku 2 Sądu I instancji oraz karę łączną do 5 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I i II). W pozostałym zakresie utrzymał zaskarżony wyrok w mocy (pkt III). Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Wniosek ograniczył się do samego postulatu i nie zawierał żadnego uzasadnienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według którego to przepisu orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Co prawda z samej treść art. 532 § 1 k.p.k. nie wynikają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że w tej sprawie nie zachodzą podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Skarżący w żaden sposób nie uzasadnił wniosku w przedmiocie wstrzymania wykonania orzeczenia, zaś argumenty podniesione w zarzutach i uzasadnieniu kasacji nie skutkują uznaniem, że spełnione zostały wyżej wymienione przesłanki odstąpienia od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w. Jednocześnie dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 11 grudnia 2019 r., sygn. akt V Ka (…). W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji. 3