III KK 30/20

Sygn. akt III KK 30/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 maja 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jerzy Grubba SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek Protokolant Anna Korzeniecka-Plewka w sprawie A. O. skazanego z art. 209§ 1a k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 maja 2020 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w B. z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt III K (…), uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania. UZASADNIENIE A. O. został skazany wyrokiem nakazowym Sądu Rejonowego w B. z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt III K (…), za to, że w okresie od grudnia 2017 r. do dnia 12 czerwca 2018 r. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz córki M. O. w kwocie po 500 zł miesięcznie, którego wysokość określił wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 7 marca 2016 r., sygn. akt VI RC (…), czym naraził córkę na niemożność zaspokojenia jej podstawowych potrzeb życiowych, przy czym łączna 2 wysokość powstałych wskutek tego zaległości wyniosła równowartość co najmniej trzech świadczeń okresowych, tj. za czyn z art. 209 § 1a k.k. Uznając A. O. za winnego popełnienia zarzuconego mu czynu, Sąd wymierzył mu karę 6 miesięcy ograniczenia wolności, zobowiązując go do wykonywania nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne „w wymiarze 20 (trzydziestu) godzin” w stosunku miesięcznym oraz do wykonywania ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego względem córki. Orzeczenie to, niezaskarżone przez żadną ze stron, uprawomocniło się z dniem 13 marca 2019 r. Od powyższego wyroku kasację na niekorzyść A. O. złożył Prokurator Generalny, zarzucając rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa karnego procesowego – mianowicie art. 413 § 2 pkt 2 k.p.k., polegające na wymierzeniu oskarżonemu A. O. kary ograniczenia wolności w sposób uniemożliwiający jej wykonanie, co stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k. Na tej podstawie wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja Prokuratora Generalnego jest zasadna w stopniu oczywistym i zasługuje na pełne uwzględnienie. Nieprecyzyjne sformułowanie wymiary karu pozbawienia wolności w wyroku nakazowym z dnia 12 lutego 2019 r., sygn. akt III K (…), poprzez wskazanie liczbami innej wartości (20), niż odpowiadająca wartości liczbowej forma słowna (trzydzieści), uniemożliwia stwierdzenie, ile godzin nieodpłatnej kontrolowanej pracy na cele społeczne skazany powinien wykonywać w stosunku miesięcznym przez okres wykonywania kary ograniczenia wolności. Jest to sprzeczność w treści wyroku, o której mówi ustawodawca w treści art. 439 § 1 pkt 7 k.p.k., a więc stanowiąca bezwzględną przyczynę odwoławczą. Artykuł 439 § 1 pkt 7 k.p.k. wiąże bezwzględne skutki w postaci uchylenia orzeczenia ze sprzecznością w jego treści, uniemożliwiającą jego wykonanie. Chodzi tu, zatem, o sytuację, w której, po pierwsze, zaistnieje sprzeczność części dyspozytywnej wyroku, po wtóre będzie to taka sprzeczność, która uniemożliwia, a nie jedynie utrudnia jego wykonanie (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 21 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK (…)). W tej sytuacji niezbędna jest eliminacja z obiegu prawnego zaskarżonego orzeczenia w części dotkniętej wadą – w niniejszej sprawie jest to rozstrzygnięcie, co do kary. Tylko bowiem ponowne ustalenie wyrokiem Sądu Rejonowego w B. wymiaru kary względem A. O. umożliwi przeprowadzenie postępowania wykonawczego, w następstwie stwierdzenia winy, polegającej na uchylaniu się przez skazanego od ciążącego na nim obowiązku alimentacyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.