III KK 320/16

Sygn. akt III KK 320/16 POSTANOWIENIE Dnia 4 stycznia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski w sprawie P. T. skazanego z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 k.p.k. w dniu 4 stycznia 2017 r. kasacji wniesionych przez obrońców skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Ka […], zmieniającego w części wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 15 września 2015 r., sygn. akt VII K […] p o s t a n o w i ł 1.oddalić obie kasacje jako oczywiście bezzasadne w zakresie, w jakim dotyczą skazania P. T. za czyn z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 666 z późn. zm.) w zw. z art. 12 k.k.; 2. na podstawie art. 531 § 1 w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w pozostałym zakresie kasacje pozostawić bez rozpoznania; 3. zasądzić od skazanego na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe postępowania kasacyjnego UZASADNIENIE Postanowienie oddalające kasacje jako oczywiście bezzasadne wydane na posiedzeniu bez udziału stron nie wymaga, do czasu ewentualnego złożenia 2 przez stronę stosownego wniosku, sporządzenia pisemnego uzasadnienia. Częściowe pozostawienie kasacji bez rozpoznania nakazuje jednak sporządzić uzasadnienie tego rozstrzygnięcia. Należy zatem zauważyć, że w niniejszej sprawie P. T. został skazany za czyny z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. oraz z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 666 z późn. zm.) w zw. z art. 12 k.k. Wykonanie wymierzonej skazanemu kary łącznej pozbawienia wolności zostało warunkowo zawieszone, co odnosi się też do kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa. Z treści kasacji wniesionych przez obrońców P. T. wynika, że kwestionują oni wyrok Sądu Okręgowego w S. w zakresie, w jakim utrzymał w mocy skazanie za oba przestępstwa. W takim wypadku powinni zarzucić, iż uchybienie wymienione w art. 439 k.p.k. zaistniało w odniesieniu do skazania za każde z tych przestępstw (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Tymczasem zarzut zaistnienia uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. (brak wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej, przedawnienie karalności) został podniesiony jedynie w odniesieniu do skazania P. T. za czyn z art. 116 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych w zw. z art. 12 k.k. W tym stanie rzeczy obie kasacje, jako niedopuszczalne z mocy ustawy (w razie wniesienia przez stronę) należało pozostawić bez rozpoznania w zakresie, w jakim dotyczą skazania za czyn z art. 293 § 1 k.k. w zw. z art. 291 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w pkt 2. postanowienia. aw