III KK 339/22

III KK 339/22 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie A. E. skazanego za przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. i inn. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 kwietnia 2023 r. wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 20 lipca 2021 r. II AKa 258/17 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Kielcach z dnia 18 maja 2016 r., III K 180/12, na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Zawarty w kasacji wniosek obrońcy skazanego A. E. nie zasługiwał na uwzględnienie. Wstrzymanie przez Sąd Najwyższy wykonania zaskarżonego wyroku na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 2 k.k.w.). Zastosowanie wspomnianej instytucji może więc nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola instancyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a III KK 339/22 2 więc wyroku objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim zawartych. Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k. wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy nakazujące pozbawienie w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzającą wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być dostrzegalna już na „pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie w oparciu o art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Gdy trafność zarzutów podniesionych w kasacji nie jest – na tym etapie – oczywista, samo zwrócenie się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku nie uzasadnia odstąpienia od wspomnianej na wstępie zasady bezzwłocznej wykonalności orzeczeń. Procedując w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania wyroku – na tym etapie postępowania - Sąd Najwyższy dostrzegł, że zarzut z pkt IX kasacji może nie być pozbawiony racji prawnych. Jednakże mając na uwadze, że pozostałe zarzuty kasacji nie mogą być ocenione w kategoriach zarzutów bezspornych i jednoznacznie wskazujących na ich uwzględnienie, to nie można przyjąć, uwzględniając czytelną dysproporcję pomiędzy wymiarem kar pozbawienia wolności orzeczonych za pozostałe przypisane skazanemu przestępstwa, zwłaszcza kwalifikowane z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k. a karą orzeczoną za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. w zw. z art. 12 k.k., iżby przystąpienie do wykonania prawomocnego wyroku stwarzało realne niebezpieczeństwo, że do czasu merytorycznego rozpoznania kasacji skazany odbyłby karę pozbawienia wolności, której – w następstwie ewentualnego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego – w ogóle by nie orzeczono, bądź orzeczono w znacznie niższym wymiarze, niż już wykonana. Z tych względów, mając nadto na uwadze, że we wniosku nie przedstawiono innych istotnych okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania wyroku, należało postanowić jak na wstępie. III KK 339/22 3 [SOP] [ał]