III KK 339/22
WyrokIzba Karna2023-01-11
Skład orzekający: Jerzy Grubba, Małgorzaty Bednarek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sędzia Sądu Najwyższego powołana do Izby Dyscyplinarnej na wniosek KRS ukształtowanej ustawą z dnia 8 grudnia 2017 r. podlega wyłączeniu od udziału w sprawie na podstawie art. 41 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek o wyłączenie sędziego, wskazując dwie podstawy. Po pierwsze, powołanie sędziego na urząd w Izbie Dyscyplinarnej SN na wniosek KRS ukształtowanej przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. prowadzi do powstania niewzruszalnego domniemania braku instytucjonalnych gwarancji niezawisłości i bezstronności, co wyczerpuje przesłankę z art. 41 § 1 k.p.k. Po drugie, zgodnie z uchwałą połączonych Izb SN z dnia 23 stycznia 2020 r. (BSA I-4110-1/20), udział takiej osoby w składzie sądu stanowi nienależytą obsadę w rozumieniu art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., co rodzi uzasadnioną obawę zaistnienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej.Stan faktyczny
Sprawa dotyczy A. E., skazanego z art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 91 § 1 k.k. i inne, toczącej się w Sądzie Najwyższym pod sygn. III KK 339/22. Obrońca skazanego złożył w dniu 1 grudnia 2022 r. wniosek o wyłączenie SSN Małgorzaty Bednarek od udziału w sprawie. Jako podstawę wskazał powołanie sędzi na stanowisko w Izbie Dyscyplinarnej SN postanowieniem Prezydenta RP z dnia 19 września 2018 r., na podstawie rekomendacji KRS z dnia 23 sierpnia 2018 r., wydanej przez KRS ukształtowaną w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego Sądu Najwyższego Małgorzatę Bednarek od udziału w sprawie A. E., prowadzonej pod sygn. akt III KK 339/22.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III KK 339/22 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba w sprawie A. E. skazanego z art. 294§1 k.k. w zw. z art. 91§1 k.k. i inne po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 11 stycznia 2023r. wniosku obrońcy skazanego o wyłączenie SSN Małgorzaty Bednarek od udziału w sprawie na podstawie art. 41§1 k.p.k. w zw. z art. 42§1 i 4 k.p.k. postanowił: wyłączyć sędziego Sądu Najwyższego Małgorzatę Bednarek od udziału w sprawie A. E., prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KK 339/22. UZASADNIENIE Pismem z dnia 1 grudnia 2022r. obrońca skazanego A. E. wniósł o wyłączenie sędziego Małgorzaty Bednarek od udziału w sprawie prowadzonej w Sądzie Najwyższym pod sygn. akt III KK 339/22 z uwagi na jej powołanie na stanowisko sędziego Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego, dokonane na podstawie postanowienia Prezydenta RP z dnia 19 września 2018r. w wyniku rekomendacji z dnia 23 sierpnia 2018r. wydanej przez Krajową Radę Sądownictwa w składzie określonym ustawą z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018r., poz. 3), co prowadzi do powstania po jej stronie niewzruszalnego domniemania braku instytucjonalnych gwarancji niezawisłości i bezstronności, powodującego brak
2 zdolności do orzekania w każdej rozpoznawanej z jej udziałem sprawie, pomimo formalnego posiadania sędziowskiego volum. Stwierdzić należy zasadności tego wniosku pozostającego w zgodzie z dyspozycją art. 41§1 k.p.k. Niezależnie od powyższego należy dostrzegać również i tę okoliczność, że zgodnie z pkt 1 uchwały składu połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu Najwyższego z dnia 23 stycznia 2020r., sygn. akt BSA I-4110-1/20, „nienależyta obsada sądu w rozumieniu art. 439§1 pkt 2 k.p.k. zachodzi także wtedy, gdy w składzie sądu bierze udział osoba powołana na urząd sędziego Sądu Najwyższego na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie określonym przepisami ustawy z dnia 8 grudnia 2017r. o zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3)”. Takie okoliczności zaistniały w niniejszej sprawie. Istnieje zatem uzasadniona obawa, że udział wskazanego sędziego w jej rozpoznawaniu może zrodzić sytuację stanowiącą przesłankę opisaną w art. 439§1 pkt 2 k.p.k. Jest to zatem podstawowy argument przemawiający za uwzględnieniem wniosku. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.
Powiązane orzeczenia
- V KK 629/21 2023-02-28Czy przyjęcie na rachunek bankowy spółki środków pieniężnych pochodzących z korzyści związanych z popełnieniem czynu zabronionego, stanowiące wykonanie zobowiązań przez dłużników spółek pokrzywdzonych, może być uznane za…
- V KK 66/22 2022-11-23Czy opis czynu przypisanego oskarżonej w wyroku skazującym, który nie zawiera dosłownego sformułowania "zabrała w celu przywłaszczenia", ale opisuje czynności wypłaty i przelewu środków pieniężnych, wypełnia znamiona prz…
- II KK 157/21 2021-04-29Czy rozporządzenie przez prezesa zarządu spółki pieniędzmi powierzonymi mu na podstawie umów o dochodzenie roszczeń, poprzez przeznaczenie ich na własne zobowiązania i zobowiązania spółki, stanowi przestępstwo przywłaszc…
- V KK 543/23 2024-02-21Czy zachowanie polegające na wprowadzeniu w błąd co do zamiaru wywiązania się z umowy o roboty budowlane, doprowadzeniu do niekorzystnego rozporządzenia mieniem i niewykonaniu umowy, stanowi przestępstwo oszustwa z art.…
- I KK 63/23 2023-04-21Czy spółka, której środki zostały zrabowane z rachunku bankowego, jest pokrzywdzonym w rozumieniu art. 49 § 1 k.p.k. i tym samym uprawnionym do wniesienia subsydiarnego aktu oskarżenia na podstawie art. 55 § 1 k.p.k. w p…
Powołane przepisy
art. 294§1 KKart. 91§1 KKart. 41§1 KPKart. 42§1art. 439§1 pkt 2 KPK§1§1 pkt 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 24.07.2026. · PDF źródłowy