III KK 39/13

Sygn. akt III KK 39/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący) SSN Barbara Skoczkowska SSN Józef Szewczyk (sprawozdawca) Protokolant Teresa Jarosławska przy udziale prokuratora Prokuratury Generalnej Krzysztofa Parchimowicza, w sprawie P. M. oskarżonego z art. 284 § 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 7 maja 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na niekorzyść oskarżonego od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 września 2012 r., uchyla zaskarżony wyrok i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S. UZASADNIENIE 2 P. M. został oskarżony o to, że: w dniu 29 stycznia 2012 r. w S., przywłaszczył sobie znaleziony telefon komórkowy m-ki Nokia 6700, czym spowodował straty w kwocie 500 zł na szkodę K. J., tj. o czyn z art. 284 § 3 k.k. Sąd Rejonowy w S. wyrokiem z dnia 13 września 2012 r., wydanym na posiedzeniu pod nieobecność prawidłowo powiadomionych o terminie: prokuratora, oskarżonego i pokrzywdzonego: ustalając, że oskarżony P. M. dopuścił się zarzucanego mu czynu oraz, że stopień winy i społecznej szkodliwości tego czynu nie jest znaczny, na mocy art. 66 § 1 i 2 k.k. i art. 67 § 1 k.k. warunkowo umorzył postępowanie wobec P. M. na okres 1 roku próby. Orzeczenie uprawomocniło się w dniu 21 września 2012 r. wobec niezaskarżenia przez strony. Od prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 13 września 2012 r., kasację wywiódł Prokurator Generalny. Na podstawie art. 521 § 1 k.p.k. zaskarżył wyrok w całości, na niekorzyść oskarżonego P. M. Na zasadzie art. 523 § 1 k.p.k., art. 526 § 1 k.p.k. oraz art. 537 § 1 i 2 k.p.k. zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść orzeczenia naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 66 § 1 k.k., polegające na warunkowym umorzeniu postępowania karnego przeciwko P. M., pomimo niespełnienia określonej w tym przepisie przesłanki uprzedniej niekaralności sprawcy za przestępstwo umyślne, gdyż w dacie orzekania oskarżony był już prawomocnie skazany za popełnienie przestępstw umyślnych, określonych w art. 178a § 1 k.k. i art. 244 k.k. Autor kasacji wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna. Zgodnie z treścią art. 66 § 1 k.k. jedną z przesłanek warunkowego umorzenia jest ustalenie, że sprawca nie był uprzednio karany za przestępstwo umyślne. Czyli nie spełniają tego warunku osoby, które w 3 czasie orzekania były już prawomocnie skazane za jakiekolwiek przestępstwo umyślne, bez względu na ich podobieństwo do aktualnego czynu i rodzaju wcześniej wymierzonej kary (por. wyroki Sądu Najwyższego: z dnia 24 kwietnia 2007 r., sygn. IV KK 50/07, OSNwSK 2007/1/923 i z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. III KK 407/10, opubl. Legalis). Z załączonej do akt sprawy informacji, udzielonej w dniu 5 lipca 2012 r. przez Krajowy Rejestr Karny Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że w dacie orzekania w niniejszej sprawie P. M. był dwukrotnie karany za przestępstwa umyślne. Wyrokiem Sądu Rejonowego w S. z dnia 9 listopada 2009 r., sygn. II K …/09, uprawomocnionym w dniu 17 listopada 2009 r., został skazany za czyn z art. 178a § 1 k.k., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 4 lat, a następnie - wyrokiem tego samego sądu z dnia 13 maja 2011 r., sygn. II K …/11, uprawomocnionym w dniu 21 maja 2011 r. - został skazany za czyn z art. 244 k.k., na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres 3 lat. Podsumowując, zaskarżony wyrok zapadł z rażącą obrazą prawa materialnego tj. art. 66 § 1 k.k. mającą istotny wpływ na treść orzeczenia. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony kasacją wyrok i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.