III KK 402/23

III KK 402/23 POSTANOWIENIE Dnia 25 października 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz w sprawie G. K., skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 k.k. i in., po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu w dniu 25 października 2023 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt II AKa 69/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II K 34/20, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł : wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 27 września 2022 r., sygn. akt II AKa 69/21, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z dnia 1 czerwca 2021 r., sygn. akt II K 34/20. UZASADNIENIE W kasacji obrońcy skazanego podniesiono m.in. zarzut rażącej obrazy przepisów prawa, stanowiącej bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k., polegającą na udziale w składzie orzekającym Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie – SSA A. H. powołanego na urząd sędziego Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie w wyniku procedury z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa w składzie ukształtowanym w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r. o III KK 402/23 2 zmianie ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 3). Autor kasacji w osobnym piśmie sformułował także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, powołując się na wysokie prawdopodobieństwa uwzględnienia kasacji w zakresie podniesionego zarzuty wystąpienia przesłanek określonych w art. 439 § 1 pkt 1 i 2 k.p.k. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Wniosek obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Jak wskazuje się w orzecznictwie wstrzymanie wykonania orzeczenia w związku z wniesieniem kasacji wchodzi w grę wyjątkowo, w razie zaistnienia szczególnych okolicznościach, a to z tego względu, że kontrola kasacyjna dotyczy prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem trafności zawartych w nim rozstrzygnięć (res iudicata pro veritate accipitur), który podlegają bezzwłocznemu wykonaniu (art. 9 § 1 k.k.w.). Do owych szczególnych okoliczności należy zaliczyć rangę zarzutów podniesionych w kasacji i ich widoczną zasadność, a w związku z tym wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 13 sierpnia 2014 r., V KK 145/14, LEX nr 1566739; zob. też np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 czerwca 2018 r., II KK 178/18, LEX nr 2506098; 26 lipca 2016 r., II KK 179/16, LEX nr 2075707; 4 października 2012 r., II KK 56/12, LEX nr 1220820, 25 stycznia 2006 r., V KK 476/05, OSNwSK 2006/1/196, 8 września 2004, V KK 214/04, OSNwSK 2004/1/1513). Nie przesądzając rzecz jasna ostatecznego rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego, należy stwierdzić, że podniesiony w kasacji zarzut wystąpienia w sprawie bezwzględnej przyczyny odwoławczej – jego doniosłość oraz rysujące się pewne prawdopodobieństwo uwzględnienia – daje podstawę do skorzystania przez Sąd Najwyższy z uprawnienia przewidzianego w art. 532 k.p.k. Rzecz jasna ostateczne zbadanie trafności tego zarzutu oraz pozostałej argumentacji wyrażonej w kasacji nastąpi po wnikliwym przeanalizowaniu sprawy na rozprawie, jednak już III KK 402/23 3 na tym wstępnym etapie postępowania kasacyjnego zachodzą podstawy do odstępstwa od zasady natychmiastowej wykonalności prawomocnych orzeczeń. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu. [SOP] [ms]