III KK 48/17

Sygn. akt III KK 48/17 POSTANOWIENIE Dnia 10 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Tomasz Artymiuk w sprawie J. P. B. skazanego z art. 160 § 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 lutego 2017 r., z urzędu, kwestii dopuszczalności kasacji obrońcy skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w R. z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt V Ka [...], utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt X K [...], p o s t a n o w i ł 1. pozostawić kasację bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego J. P. B. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w R. wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2016 r., sygn. akt V Ka [...], po rozpoznaniu m.in. apelacji obrońcy oskarżonego J. P. B., utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 4 grudnia 2015 r., sygn. akt X K [...], którym to orzeczeniem J. P. B. skazany został za występek określony w art. 160 § 3 k.k. na karę grzywny w wymiarze 100 stawek dziennych przy określeniu wysokości jednej stawki na kwotę 250 zł. Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego zarzucając w niej rażące naruszenie prawa materialnego (art. 160 § 2 i 3 k.k., art. 2 2 k.k. i art. 9 § 2 k.k.) oraz procesowego (art. 201 k.p.k. i art. 433 § 2 k.p.k.), wnosząc o uchylenie wyroku Sądu Okręgowego w R. i przekazanie sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania pierwszej. W pisemnej odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w R. wniósł o pozostawienie jej bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Przedmiotowa kasacja jest niedopuszczalna z mocy ustawy, a ponieważ została przez Sąd Odwoławczy przyjęta konieczne było – jak to trafnie wskazał w odpowiedzi na kasację oskarżyciel publiczny – pozostawienie jej bez rozpoznania, stosownie do dyspozycji art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 429 § 1 in fine k.p.k. w zw. z art. 523 § 2 k.p.k. Zgodnie z treścią art. 523 § 2 k.p.k. kasację na korzyść można wnieść jedynie w razie skazania oskarżonego za przestępstwo lub przestępstwo skarbowe na karę pozbawienia wolności bez warunkowego zawieszenia jej wykonania. Ograniczenie to nie dotyczy jedynie kasacji wniesionej z powodu uchybień wymienionych w art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 k.p.k.). Zapadłym w tej sprawie wyrokiem sąd ad quem utrzymał w mocy wyrok sądu meriti, którym oskarżonemu J. P. B., za czyn z art. 160 § 3 k.k., wymierzono wyłącznie karę grzywny. W związku z tym, że w kasacji nie wskazano na żadne z uchybień określonych w art. 439 k.p.k., konieczne było orzeczenie przez Sąd Najwyższy w oparciu o przepis art. 531 § 1 k.p.k. Mając na uwadze powyższe, postanowiono jak w części dyspozytywnej, obciążając jednocześnie skazanego J. P. B. – art. 518 k.p.k. w zw. z art. 637 § 1 k.p.k. w zw. z art. 636 § 1 k.p.k. – kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. Od niniejszego postanowienie środek odwoławczy nie przysługuje (art. 426 § 1 k.p.k.). l.n