III KK 500/22

Sygn. akt III KK 500/22 POSTANOWIENIE Dnia 24 listopada 2022 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński w sprawie T. B. skazanego za przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. w zb. z art. 157 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 listopada 2022 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 25 maja 2022 r., sygn. V Ka 216/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. II K 694/19, postanowił: 1. na podstawie art. 532 § 1 i 3 k.p.k. wstrzymać wykonanie wyroku Sądu Okręgowego w Koszalinie z dnia 25 maja 2022 r., sygn. V Ka 216/22 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Drawsku Pomorskim z dnia 18 lutego 2022 r., sygn. II K 694/19; 2. na podstawie art. 532 § 2 k.p.k. w zw. z art. 275 § 1 i 2 k.p.k. zastosować wobec T. B. jako środek zapobiegawczy dozór Policji oraz: a) zobowiązać skazanego do stawiania się raz w tygodniu we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania komisariacie Policji; 2 b) zakazać skazanemu kontaktowania się z pokrzywdzonymi: B. B., A. B. i B. B.1 w jakiejkolwiek formie oraz zbliżania się nich na odległość mniejszą niż 20 metrów. UZASADNIENIE Wstrzymanie, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., wykonania zaskarżonego wyroku jest odstępstwem od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 k.k.w.). Zastosowanie wspomnianej instytucji może zatem nastąpić tylko wyjątkowo. Kontrola kasacyjna dotyczy bowiem prawomocnego wyroku sądu odwoławczego, a więc wyroku objętego domniemaniem prawidłowości ustaleń i trafności rozstrzygnięć w nim zawartych. Szczególne uprawnienie Sądu kasacyjnego wynikające z art. 532 k.p.k. wymaga potwierdzenia, że w sprawie zaistniały szczególne, nadzwyczajne względy nakazujące pozbawienie w tym trybie prawomocnego wyroku atrybutu wykonalności. Powodem ku temu może być zasadność argumentacji przedstawionej na poparcie zarzutów kasacji, stwarzająca wysokie prawdopodobieństwo wydania orzeczenia kasatoryjnego. Okoliczność ta musi być jednak dostrzegalna już „na pierwszy rzut oka”, skoro procedowanie w oparciu o art. 532 k.p.k. następuje przed merytorycznym rozpoznaniem kasacji. Nie przesądzając oczywiście ostatecznego efektu kasacji wniesionej w imieniu skazanego, który to nadzwyczajny środek zaskarżenia będzie stanowił przedmiot rozpoznania na rozprawie, Sąd Najwyższy dokonując – w ramach niniejszego postępowania – wstępnej oceny wyników procedowania Sądu odwoławczego przyjął, że w sprawie może wchodzić w rachubę wystąpienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w zw. z art. 14fa ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 2095 z późn. zm.). Z tego względu należało przyjąć, że w sprawie zaktualizowały się wcześniej omówione podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. 3 Stosownie do dyspozycji art. 275 § 1 i 2 k.p.k., znajdujących zastosowanie w niniejszym postępowaniu z mocy odesłania z art. 532 § 2 k.p.k. Sąd Najwyższy za celowe uznał zastosowanie, do czasu rozpoznania kasacji, środka zapobiegawczego w postaci oddania skazanego pod dozór Policji i – w konsekwencji powyższego – zobowiązać go do stawiennictwa we właściwym ze względu na miejsce zamieszkania komisariacie Policji raz w tygodniu, a nadto zakazać skazanemu kontaktowania się z pokrzywdzonymi: B. B., A. B. i B. B.1 w jakiejkolwiek formie oraz zbliżania się nich na odległość mniejszą niż 20 metrów. Zebrany w sprawie materiał dowodowy przytoczony i omówiony w uzasadnieniu wyroków zapadłych w sprawie, jak również potwierdzenie sprawstwa i winy wynikające z prawomocności wyroku skazującego wskazuje na duże prawdopodobieństwo, iż skazany dopuścił się popełnienia przypisanego mu przestępstwa. Jednocześnie istnieje potrzeba zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania karnego. Zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci dozoru Policji i wynikających z tego dalszych obowiązków określonych w art. 275 § 2 k.p.k. jest uzasadnione koniecznością zabezpieczenia stawiennictwa skazanego na każde wezwanie. Zarazem zastosowanie przedmiotowego, wolnościowego środka będzie stanowiło wystarczające zabezpieczenie, że podejrzany nie będzie w sposób bezprawny utrudniał postępowania, w szczególności poprzez ewentualne próby bezprawnego wpływu na wyżej wymienionych pokrzywdzonych. Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia. [as ał]