III KK 8/13

Sygn. akt III KK 8/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 7 lutego 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Roman Sądej (przewodniczący) SSN Rafał Malarski SSN Dariusz Świecki (sprawozdawca) Protokolant Jolanta Włostowska w sprawie R. W. skazanego z art. 226 § 1 kk i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 kpk w dniu 7 lutego 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego na korzyść skazanego od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w I. z dnia 12 września 2012 r., 1. uchyla zaskarżony wyrok w części dotyczącej pkt I i w tym zakresie sprawę przekazuje Sądowi Rejonowemu w I. do ponownego rozpoznania, 2. wydatkami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE Wyrokiem łącznym z dnia 12 września 2012 r. wydanym w stosunku do skazanego R. W., Sąd Rejonowy w I. na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 k.k., art. 86 § 1 k.k. i art. 87 § 1 k.k. orzekł m.in. w punkcie I o rozłączeniu 2 orzeczenia o karze łącznej zawartego w wyroku Sądu Rejonowego w I. sygn. akt VI K 121/09 i połączył karę ograniczenia wolności orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w I. z dnia 27 marca 2009 r., sygn. akt VI K 144/09 z karą pozbawienia wolności orzeczoną prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w I. z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt VI K 121/09 i orzekł karę łączną 6 miesięcy pozbawienia wolności. W punkcie IV tego wyroku Sąd stwierdził, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach połączonych w pkt I, II i III pozostawia do odrębnego wykonania. Wyrok ten nie został zaskarżony i uprawomocnił się w pierwszej instancji. Kasację od tego wyroku na korzyść skazanego wniósł Prokurator Generalny zaskarżając w zakresie pkt I i IV jego części dyspozytywnej i zarzucił rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 85 k.k., polegające na wadliwym orzeczeniu w stosunku do skazanego kary łącznej pozbawienia wolności obejmującej prawomocne skazania Sądu Rejonowego w I. w sprawie sygn. VI K 144/09 i sygn. VI K 121/09 jedynie na kary ograniczenia wolności. W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie wyroku w zakresie pkt I i IV jego części dyspozytywnej i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w I. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście zasadna, co umożliwia jej uwzględnienie na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. Doszło bowiem do rażącego naruszenia przepisu prawa materialnego, tj. art. 85 k.k. Przepis ten zezwala na orzeczenie kary łącznej za zbiegające się przestępstwa, gdy wymierzono za nie kary tego samego rodzaju albo inne podlegające łączeniu. W zaskarżonym wyroku łącznym Sąd Rejonowy w pkt I połączył w ramach kary łącznej kary tego samego rodzaju, tj. kary ograniczenia wolności, ale jako karę łączną orzekł karę pozbawienia wolności. Jednak przepisy Kodeksu karnego określające zasady wymiaru kary łącznej nie przewidują w takim układzie wymierzenia innej kary łącznej niż ograniczenia wolności. Przywołany przez Sąd Rejonowy w podstawie prawnej wymiaru kary łącznej art. 87 k.k. wskazuje, że Sąd ten pozostawał w błędnym przekonaniu, że przedmiotem połączenia jest kara ograniczenia wolności i kara pozbawienia wolności. Tak też błędnie wpisano w pkt I części dyspozytywnej wyroku karę pozbawienia wolności jako wymierzoną w sprawie VI K 121/09, gdy w 3 rzeczywistości skazanemu w tej sprawie wymierzono karę łączną ograniczenia wolności. Wskazane uchybienie miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku. Dlatego też kasacja został uwzględniona i uchylono wyrok w części dotyczącej rozstrzygnięcia w pkt I. Natomiast niecelowe było uchylenie wyroku także w pkt IV, gdyż zawarte są w nim rozstrzygnięcia dotyczące nie tylko pkt I. Ponadto Sąd Rejonowy orzekł karę łączną pozbawienia wolności w miejsce kar ograniczenia wolności. Tym samym w zakresie tych kar nie ma rozstrzygnięć podlegających odrębnemu wykonaniu. W rozpoznawanej sprawie Sąd Rejonowy z urzędu wydał wyrok łączny obejmujący wskazane wyżej wyroki, choć postępowanie w przedmiocie wyroku łącznego wszczęte zostało na wniosek skazanego. Dlatego też w tym zakresie konieczne było przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w którym Sąd ten rozważy, czy nadal zachodzą podstawy do wydania z urzędu wyroku łącznego w uchylonym zakresie. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.