III KKN 450/98

Sygn. akt III KKN 450/98 POSTANOWIENIE Dnia 11 stycznia 2001 r. Sąd Najwyższy w Warszawie - Izba Karna na posiedzeniu w składzie następującym: Przewodniczący: SSN – Tomasz Grzegorczyk po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2001 r. sprawy A. K. skazanego z art. 167 § 1 kk z 1969 r., wobec którego umorzono jednocześnie postępowanie o czyn z art. 212 § 1 dkk, przyjmując iż stanowi on tylko wykroczenie z art. 124 § 1 kw, którego karalność uległa już przedawnieniu z powodu kasacji, wniesionej przez pełnomocnika oskarżyciela posiłkowego J. S. w części dotyczącej umorzenia postępowania od wyroku Sądu Wojewódzkiego w B. z dnia 18 grudnia 1997 r., sygn. VIII Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 czerwca 1997 r., sygn. III K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną i obciąża oskarżyciela posiłkowego J. S. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. 2 U Z A S A D N I E N I E W kasacji podniesiono zarzut obrazy prawa materialnego, a to art. 212 § 1 d.kk przez przyjęcie, iż czyn oskarżonego polegający na zniszczeniu drzew i krzewów owocowych na szkodę oskarżyciela posiłkowego był tylko wykroczeniem, co jest sprzeczne ze stanem faktycznym. W wywodzie kasacji jej autor kwestionuje jednak dokonane przez sądy ustalenia, wedle których wartość owych drzew i krzewów nie przekraczała 250 złotych oraz podważa ocenę dowodów. Sąd I instancji wskazał, zgodnie z wymogami art. 4 § 1 d.kpk, dlaczego przyjął takie a nie inne ustalenia i taką a nie inną ocenę poszczególnych dowodów, zaś sąd odwoławczy przeanalizował zasadność tych ustaleń i ocen rozpoznając już podobny w apelacji. Autor kasacji zdaje się zresztą niezauważać, że zarzucenie obrazy prawa materialnego może nastąpić jedynie przy założeniu, że same ustalenia faktyczne są prawidłowe, a jedynie ich prawna ocena wadliwa. W istocie więc żadne uchybienie o jakim pisze skarżący, w rzeczywistości nie nastąpiło, a autor skargi chciałby faktycznie poddać w trybie kasacji ponownej ocenie dowody i ustalenia faktyczne. W tym stanie rzeczy kasację tę uznać można jedynie za oczywiście bezzasadną i dlatego też orzeczono jak na wstępie. W zakresie kosztów orzeczono zgodnie z art. 636 § 1 in principio w zw. z art. 518 kpk. aw f/es