III KO 117/18

Sygn. akt III KO 117/18 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Włodzimierz Wróbel w sprawie T. S. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 października 2018 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania, w którym zapadł prawomocny wyrok Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 sierpnia 2013 r., sygn. akt II AKa […], na podstawie art. 545 § 3 k.p.k., p o s t a n o w i ł: odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności. UZASADNIENIE T. S. złożyła osobisty wniosek o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 sierpnia 2013 r. (sygn. II Aka […]). Pismo z dnia 27 kwietnia 2018 r. zawierało łącznie kilka wniosków o wznowienie postępowań w różnych sprawach zakończonych orzeczeniami Sądów Apelacyjnych, (z czego dwa zostały już rozpoznane przez Sąd Najwyższy w sprawie pod sygn. III KO 52/18). W swoim wniosku, postępowaniu temu postawiła generalne zarzuty podważające pogląd przyjęty w rozstrzygnięciu Sądu Apelacyjnego w […], iż dochodzenie odszkodowania za nieuzasadnioną detencję psychiatryczną uzależnione jest od wcześniejszego wzruszenia pierwotnej decyzji o tej detencji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek jest oczywiście bezzasadny. Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k. Sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania niepochodzącego 2 od adwokata lub radcy prawnego bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku wynika jego oczywista bezzasadność. Podniesione przez wnioskodawczynię zarzuty dotyczące sprawy, w której Sąd Okręgowy w O. wydał wyrok w dniu 9 maja 2013 r. (sygn. akt II Ko […]), nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania, które określone zostały w art. 540 – 540b k.p.k. Dotyczą one uchybień, których miały dopuścić się Sądy orzekające w sprawie wniosku o odszkodowanie i zadośćuczynienie, a które nie mogą być uznane za podstawy wznowienia postępowania wskazane w tych przywołanych przepisach. W szczególności, nie stanowi takiej podstawy wadliwy – zdaniem skarżącej - pogląd prawny wyrażony przez Sąd przy rozpoznawaniu sprawy, a dotyczący przesłanek orzekania o odszkodowaniu i zadośćuczynieniu. Wobec powyższego należało orzec jak w sentencji.