III KO 2/22

Sygn. akt III KO 2/22 POSTANOWIENIE Dnia 28 lutego 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Antoni Bojańczyk w sprawie F. D. , skazanego z art. 197 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 28 lutego 2023 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. II AKa 115/20, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w Rzeszowie z dnia 24 lipca 2020 r., sygn. II K 5/19, na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1. pozostawić wniosek bez rozpoznania; 2. obciążyć skazanego F. D. kosztami postępowania o wznowienie. UZASADNIENIE Wniosek o wznowienie postępowania adw. R. B. należało pozostawić bez rozpoznania jako niedopuszczalny z mocy ustawy. Zgodnie z treścią art. 540 § 1 k.p.k. wznowić można wyłącznie postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem. W postępowaniu, którego dotyczy 2 przedmiotowy wniosek, wyrok w przedmiocie odpowiedzialności karnej oskarżonego F. D. aktualnie nie posiada przymiotu prawomocności. Zauważyć należy, że wobec rozpoznania przez Sąd Najwyższy kasacji wniesionych przez obrońców skazanych od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2021 r., sygn. II AKa 115/20, w tym między innymi kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego F. D., wyrokiem z dnia 30 stycznia 2023 r., sygn. III KK 494/22 uchylono ww. wyrok Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie, a sprawa została przekazana temu sądowi do ponownego rozpoznania w postępowaniu odwoławczym. Rozstrzygnięcie to spowodowało, że postępowanie sądowe w sprawie o sygn. II K 5/19 Sądu Okręgowego w Rzeszowie nie zostało prawomocnie zakończone, co stanowi przeszkodę formalną wniosku o wznowienie postępowania (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 sierpnia 2021 r., IV KO 10/21, LEX nr 3398409). W tej sytuacji ⎯ w świetle jednoznacznej treści dyspozycji art. 540 § 1 k.p.k. ⎯ wniosek o wznowienie postępowania jest niedopuszczalny, co, w efekcie, musiało skutkować jego pozostawieniem bez rozpoznania w oparciu o przepisy art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 430 § 1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w części dyspozytywnej (pkt 1), obciążając jednocześnie ⎯ na zasadzie art. 639 k.p.k. ⎯ kosztami postępowania o wznowienie skazanego (pkt 2).