III KO 217/25

Izba Karna2026-01-29

Skład orzekający: Michał Laskowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do przekazania sprawy karnej innemu sądowi równorzędnemu ze względu na sposób przydziału spraw sędziemu referentowi, który wyklucza go z wykonywania czynności orzeczniczych z zakresu prawa restrukturyzacyjnego i upadłościowego?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy odmówił przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu, stwierdzając, że sam fakt przydziału spraw sędziemu według z góry ustalonych kategorii, w tym z zakresu prawa karnego, nie stanowi przesłanki do wyłączenia sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości. Nie wykazano okoliczności, które mogłyby uzasadniać przekonanie o braku możliwości rozpoznania sprawy w sposób obiektywny i bezstronny, co jest warunkiem zastosowania art. 37 k.p.k.
Stan faktyczny
Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie sprawy karnej dotyczącej oskarżonych P. M. i P. P. innemu sądowi równorzędnemu. Jako przyczynę wskazano, że odgórny przydział spraw sędziemu referentowi wyłącznie z zakresu prawa karnego, wykluczając go z czynności orzeczniczych z zakresu prawa restrukturyzacyjnego i upadłościowego, nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości i może stwarzać przekonanie o braku obiektywnych warunków do rozpoznania sprawy.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy postanowił odmówić przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu.

Pełny tekst orzeczenia

III KO 217/25 POSTANOWIENIE Dnia 29 stycznia 2026 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu bez udziału stron w dniu 29 stycznia 2026 r., w sprawie P. M. i P. P. , oskarżonych o popełnienie czynu z art. 281 k.k. i in., inicjatywy przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu wyrażonej w postanowieniu Sądu Rejonowego w Rzeszowie z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt II K 424/25, na podstawie art. 37 k.p.k. p o s t a n o w i ł odmówić przekazania sprawy. UZASADNIENIE Do referatu pana sędziego Sądu Rejonowego w Rzeszowie P.W. wpłynęła sprawa oskarżonych P. M. i P. P. . Sąd Rejonowy w Rzeszowie zwrócił się do Sądu Najwyższego o przekazanie tej sprawy innemu Sądowi równorzędnemu, wskazując, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga zmiany właściwości miejscowej, albowiem w sprawie ujawniły się okoliczności mogące wpływać na swobodę orzekania lub stwarzać przekonanie braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny. Należy do nich odgórnie dokonywany przydział spraw sędziemu referentowi wyłącznie z zakresu prawa karnego wykluczając go z wykonywania czynności orzeczniczych z zakresu należącego do kręgu spraw III KO 217/25 2 przewidzianych dla odpowiedniego wydziału jakim jest Sekcja ds. Restrukturyzacyjnych i Upadłościowych V Wydziału Gospodarczego. Zdaniem Sądu właściwego miejscowo taka tendencja nie służy dobru wymiaru sprawiedliwości, a tym samym uzasadnia wyjęcie sprawy spod jego kompetencji. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Inicjatywa Sądu terytorialnie właściwego nie zasługiwała na uwzględnienie. Możliwość skorzystania z tak zwanej właściwości z delegacji określonej w art. 37 k.p.k. możliwa jest tylko w razie zaistnienia okoliczności dających podstawę do twierdzenia, że w odbiorze powszechnym powstaną wątpliwości, co do zdolności sądu właściwego do rozpoznania konkretnej sprawy w sposób bezstronny. Do tego kręgu nie należała sprawa P. M. i P. P. , albowiem nie wykazano przesłanek uzasadniających stwierdzenie, że w tej konkretnej sprawie, procedowanie Sądu Rejonowego w Rzeszowie miałoby godzić w dobro wymiaru sprawiedliwości. Rzecz w tym, że przyczyn do wyłączenia sądu jako organu wymiaru sprawiedliwości właściwego do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy nie definiował sam fakt przydziału spraw sędziemu. Argument, że jest on przeprowadzany według z góry ustalonych kategorii spraw i zakłada, że istnieją przesłanki do wykonywania czynności orzeczniczych z zakresu prawa karnego przez danego sędziego, który notabene figuruje w zespole sędziów II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w Rzeszowie, nie może prowadzić do uznania, że w sprawie nr II K 424/25 spełnione zostały przesłanki przekazania sprawy innemu sądowi na podstawie art. 37 k.p.k. Uwzględniając całokształt przeprowadzonych wyżej rozważań, postanowiono jak na wstępie. [J.J.] [a.ł] III KO 217/25 3

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 281 KKart. 37 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 16.07.2026. · PDF źródłowy