III KO 25/55

SentencjaSąd Najwyższy na posiedzeniu niejawnym w sprawie Ludwika P., osk. z art. 286 § 2 k.k., po wysłuchaniu wniosku Prokuratora postanowił przedstawioną przez Sąd Wojewódzki w Poznaniu w trybie art. 390 k.p.k. kwestię prawną wymagającą zasadniczej wykładni ustawy:"Czy pokrycie przez kasjera banku zaistniałego niedoboru kasowego przez przyjęcie od klienta gotówki do kasy, lecz nieudokumentowanie wpływu tej gotówki, jest działaniem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez tegoż kasjera w rozumieniu art. 286 § 2 k.k.?"rozstrzygnąć jak wyżej.Uzasadnienie faktyczneUmyślne nieudokumentowanie przez kasjera we właściwej formie wpływu gotówki wpłaconej przez klienta do kasy, gdy ma ono na celu ukrycie przed władzami nadzorczymi powstałego w kasie niedoboru, nie stanowi karalnego w myśl art. 286 § 2 k.k. działania w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, albowiem do bytu takiego i działania niezbędna jest chęć sprawcy przysporzenia sobie wartości, której dotychczas nie posiadał. Działanie podyktowane myślą, iż uchroni ono sprawcę przed odpowiedzialnością sądową karną czy cywilną, nie może być również uznane zgodnie z dotychczasową judykaturą Sądu Najwyższego za przedsięwzięte w celu osiągnięcia korzyści majątkowej lub osobistej (art. 286 § 2 k.k.).Ze względu na powyższe działanie takie wyczerpuje znamiona występku z art. 286 § 1 k.k., przy czym należy zauważyć, że jeśli działanie to zostało przedsięwzięte w celu ukrycia niedoboru powstałego na skutek zagarnięcia pieniędzy z kasy przez tegoż sprawcę lub w celu ukrycia niedoboru powstałego wskutek niedopełnienia przezeń obowiązków służbowych, działanie to, jako służące do zatarcia śladów popełnionego przestępstwa, nie stanowi nowego przestępstwa, a zatem w tym przypadku należy stosować kwalifikację właściwą dla spowodowania niedoboru, dla którego ukrycia sprawca przedsięwziął to działanie.