III KO 44/17

Sygn. akt III KO 44/17 POSTANOWIENIE Dnia 18 października 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Przemysław Kalinowski w sprawie S.O. skazanego z art. 148 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 października 2017 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2017 r., sygn. akt III KO 44/17 - w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w B., sygn. akt III K (…) , zakończonej wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 13 maja 2009 r. , sygn. akt II AKa (…) p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Skazany S.O. pismem z dnia 4 maja 2017 r. wystąpił o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w B., sygn. akt III K (…) i jednocześnie zwrócił się o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. Przewodniczący III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego w dniu 8 czerwca 2017 r. wyznaczył adw. S.G.A. obrońcą z urzędu S.O. w celu zbadania, czy istnieją podstawy do sporządzenia stosownego wniosku. Po przeanalizowaniu akt sprawy oraz okoliczności podnoszonych przez skazanego, obrońca poinformowała Sąd Najwyższy, że nie stwierdziła istnienia przesłanek do sporządzenia wniosku o wznowienie 2 postępowania w sprawie S.O.. Jednocześnie, przedstawiła skazanemu swoją opinię prawną w tej materii z dnia 21 lipca 2017 r. W tej sytuacji, Przewodniczący III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego zarządzeniem z dnia 31 lipca 2017 r. wezwał skazanego S.O. do usunięcia braku formalnego, jakim dotknięty był jego wniosek z dnia 5 maja 2017 r., tj. sporządzenia i podpisania przez obrońcę z wyboru wniosku o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie. Zarządzenie to zostało doręczone zainteresowanemu w dniu 9 sierpnia 2017 r. (k. 36 akt SN). Następnie, wobec bezskutecznego upływu terminu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 31 lipca 2017 r. - zarządzeniem z dnia 28 sierpnia 2017 r., sygn. akt III KO 44/17, Przewodniczący III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego odmówił przyjęcia – wniosku skazanego S.O. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w B. sygn. akt III K (…). Skazany S.O. zaskarżył to rozstrzygnięcie podnosząc, że zakreślony mu termin siedmiodniowy obejmował 3 dni wolne od pracy. Jednocześnie, zwrócił się o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Sąd Najwyższy zważył co następuje. Zażalenie skazanego S.O. na zarządzenie Przewodniczący III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Okręgowego w B., sygn. akt III K (…), nie zasługiwało na uwzględnienie. Niezależnie bowiem od nie budzącej wątpliwości kwestii braku zachowania terminu zakreślonego w zarządzeniu z dnia 31 lipca 2017 r., dla której nie ma znaczenia liczba dni wolnych od pracy wypadających w ciągu tego okresu (tylko wtedy, gdy koniec terminu przypada na dzień uznany przez ustawę za dzień wolny od pracy – ulega on przedłużeniu i czynność można wykonać następnego dnia – art. 123 § 3 k.p.k.) – jest oczywiste, że do chwili obecnej wniosek o wznowienie postępowania w sprawie skazanego S.O. nie został sporządzony zgodnie z ustawowymi wymaganiami obowiązującymi w tym względzie. W tym zakresie obowiązuje tzw. przymus adwokacji, tj. obowiązek sporządzenia i podpisania pisma procesowego przez obrońcę będącym adwokatem lub radcą prawnym. Dopóki ten brak nie zostanie usunięty niedopuszczalne jest przyjęcie osobistego wniosku skazanego. Tym samym zarządzenie 3 Przewodniczącego III Wydziału Izby Karnej Sądu Najwyższego z dnia 28 sierpnia 2017 r., o odmowie przyjęcia wniosku S.O. o wznowienie postępowania w jego sprawie, było w pełni zasadne i nie zostało skutecznie podważone wywodami zaprezentowanymi w zażaleniu skarżącego. Podkreślić trzeba natomiast, że wobec braku dopełnienia czynności w formie wymaganej prawem, tj. z zachowaniem przymusu adwokackiego – bezprzedmiotowe jest rozważanie przywrócenia terminu do złożenia wniosku (art. 126 § 1 k.p.k.). Zauważyć jednocześnie należy, że odmowa przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu jego braków formalnych nie tworzy skutku materialno-procesowego, a zatem otwarta pozostaje możliwość ponownego wystąpienia z takim wnioskiem - z zastrzeżeniem sporządzenia go i podpisania przez ustanowionego obrońcę (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2014 r., V KZ 93/13, LEX nr 1418913). Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie. as