III KO 59/14

Izba Karna2015-01-30

Skład orzekający: Barbara Skoczkowska, Andrzej Ryński, Andrzej Stępka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy ujawnienie nowych dowodów, które nie zostały uwzględnione podczas orzekania, stanowi podstawę do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym, jeśli nie wskazują one na zaistnienie konkretnych błędów prawnych wymienionych w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że wniosek o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie zachodzą przesłanki określone w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. Nowe fakty lub dowody stanowią podstawę wznowienia tylko wówczas, gdy wskazują na to, że skazany nie popełnił czynu, czyn nie stanowił przestępstwa, skazano go za przestępstwo zagrożone surowszą karą, nie uwzględniono okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary, błędnie przyjęto okoliczności wpływające na nadzwyczajne obostrzenie kary, lub sąd umorzył postępowanie błędnie przyjmując popełnienie czynu. Opinia z zakładu karnego mogłaby mieć co najwyżej znaczenie dla wysokości orzeczonych kar łącznych, ale nie dla wznowienia postępowania w kontekście wskazanych przesłanek.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego P. L. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem łącznym. Jako podstawę wznowienia wskazał ujawnienie nowych dowodów, w tym opinii z Zakładu Karnego, które nie zostały uwzględnione przez sąd. Obrońca argumentował, że sąd okręgowy oparł się na nieaktualnej opinii z aresztu śledczego. Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek na posiedzeniu.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił wniosek o wznowienie postępowania i obciążył Skarb Państwa kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KO 59/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 stycznia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Ryński SSN Andrzej Stępka w sprawie P. L., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 stycznia 2015 r., wniosku obrońcy skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 maja 2014r., sygn. akt II AKa […], utrzymującego w mocy wyrok łączny Sądu Okręgowego w B. z dnia 22 stycznia 2014r., sygn. akt III K […], na podstawie art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. a contrario postanawia : 1. oddalić wniosek o wznowienie postępowania; 2. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążyć Skarb Państwa. UZASADNIENIE Sąd Okręgowy w B., na wniosek skazanego P. L., w dniu 22 stycznia 2014 r. wydał wyrok łączny. W dniu 13 maja 2014 r. Sąd Apelacyjny w […], po rozpoznaniu apelacji obrońcy skazanego, utrzymał w mocy zaskarżony wyrok uznając apelację za oczywiście bezzasadną. Z wnioskiem o wznowienie postępowania w niniejszej sprawie wystąpił obrońca skazanego P. L. i powołując się na przepis art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k. wniósł o uchylenie wyroków obu instancji i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w B. do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku obrońca wskazał, że jego podstawą jest „okoliczność polegająca na ujawnieniu nowych dowodów mogących 2 mieć wpływ na treść wyroku, a które nie zostały uwzględnione podczas orzekania przez Sąd Okręgowy w B.". Jako nowy dowód obrońca podał opinię z Zakładu Karnego w B., w którym skazany ostatnio przebywał aż do kwietnia 2013 r. zauważając, iż Sąd Okręgowy w uzasadnieniu wyroku łącznego odniósł się do opinii o skazanym z Aresztu Śledczego w H., gdzie przebywał on jedynie do marca 2010 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki określone w art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k., na co słusznie zwraca uwagę prokurator Prokuratury Generalnej w swoim piśmie. Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na nieprawidłowy sposób sformułowania wniosku przez obrońcę, gdyż z treści wniosku ani też jego uzasadnienia nie wynika, która z okoliczności warunkujących wznowienie postępowania, a opisanych w art. 540 § 1 pkt 2 a), b) i c) k.p.k. ma być w wysokim stopniu uprawdopodobniona za pośrednictwem opinii z Zakładu Karnego w B.. Należy więc przypomnieć, czego prawdopodobnie autor wniosku nie dostrzegł, że nowe fakty lub dowody stanowią podstawę wznowienia jedynie wówczas, gdy wskazują na to, że: a) skazany nie popełnił czynu albo czyn jego nie stanowił przestępstwa lub nie podlegał karze, b) skazano go za przestępstwo zagrożone karą surowszą albo nie uwzględniono okoliczności zobowiązujących do nadzwyczajnego złagodzenia kary albo też błędnie przyjęto okoliczności wpływające na nadzwyczajne obostrzenie kary, c) sąd umorzył lub warunkowo umorzył postępowanie karne błędnie przyjmując popełnienie przez oskarżonego zarzucanego mu czynu. Analiza wniosku pozwala stwierdzić, że nie wskazuje on na zaistnienie żadnej z powyżej wymienionych okoliczności, a opinia o skazanym z Zakładu Karnego w B. mogłaby mieć co najwyżej znaczenie dla kwestii wysokości orzeczonych wobec skazanego kar łącznych. 3 Powyższe wskazuje, że obrońca skazanego nie przedstawił dowodu, który uprawdopodobniłby wystąpienie określonych błędów lub wad prawnych wyroku, którego dotyczy wniosek o wznowienie Z tych względów i wobec braku podstaw do uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 540 § 1 pkt 2 KPKart. 540 § 1 pkt 2§ 1 pkt 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 15.07.2026. · PDF źródłowy