III KO 63/14

Sygn. akt III KO 63/14 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz SSN Józef Dołhy (sprawozdawca) w sprawie T. K. skazanego z art. 258 § 2 i 3 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 28 października 2014 r., kwestii zbadania podstaw do wznowienia postępowania z urzędu p o s t a n o w i ł: stwierdzić brak podstaw do wznowienia z urzędu postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 17 czerwca 2014 r., sygn. akt II Ka […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 28 października 2013 r., sygn. akt IV K […]. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 sierpnia 2014 r., zatytułowanym „wniosek o wznowienie postępowania”, obrońca skazanego T. K. podniósł, że w sprawie skazanego zachodzą podstawy do wznowienia postępowania, gdyż zachodzi okoliczność wyłączająca ściganie – „państwo przekazujące skazanego na podstawie ENA nie wyraziło zgody na pociągnięcie oskarżonego do odpowiedzialności karnej za czyn przypisany mu w niniejszym postępowaniu (art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. w zw. z art. 607e § 1 k.p.k.)” Zdaniem obrońcy „czyn przypisany oskarżonemu 2 w punkcie I wyroku Sądu Okręgowego w G. w sprawie IV K […] nie został objęty zgodą Republiki Federalnej Niemiec w rozumieniu art. 607e § 1 k.p.k.” Prokurator Prokuratury Generalnej w piśmie z dnia 1 października 2014 r., wyraził stanowisko, iż brak jest podstaw do wznowienia z urzędu przedmiotowego postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Analiza akt sprawy nie potwierdziła, iżby w toku postępowania doszło do uchybienia wymienionego w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w zw. z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k. Sąd Okręgowy w G. postanowieniem z dnia 22 lipca 2008 r., zwrócił się do władz Republiki Federalnej Niemiec – Wyższego Sądu Krajowego w B. o wyrażenie zgody na rozszerzenie ścigania T. K. o czyn z art. 258 § 2 i 3 k.k. (k. 5381 – 5408). W odpowiedzi Prokuratura Generalna w B. pismem z dnia 9 września 2009 r. (k. 5526 – 5529) poinformowała o podjętej w tym dniu decyzji stwierdzającej, że „zezwolenie na ekstradycję Ściganego obywatela niemieckiego i polskiego T. J. K., urodzonego […] 1964 w G./Polska, do Rzeczpospolitej Polskiej w celu ścigania karnego z dnia 3 grudnia 2004 odnosi się również do ścigania karnego działań Ściganego będących przedmiotem Europejskiego Nakazu Aresztowania Sądu Krajowego w G. z dnia 22 lipca 2008 – IV K […].” W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że w sprawie niniejszej nie ujawniła się podniesiona przez obrońcę skazanego bezwzględna przyczyna odwoławcza określona w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w związku z art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k., brak zatem podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie T. K.. [aw]