III KO 70/24
Izba Karna2025-02-24
Skład orzekający: Zbigniew Puszkarski, Kazimierz Klugiewicz, Piotr Mirek
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w związku z uchyleniem wyroku sądu odwoławczego i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, należy zastosować tymczasowe aresztowanie wobec oskarżonych, którym grozi surowa kara pozbawienia wolności?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy orzekł o zastosowaniu tymczasowego aresztowania wobec oskarżonych, uznając, że uchylenie wyroku sądu odwoławczego i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, w połączeniu z wysokim prawdopodobieństwem popełnienia zarzucanych im czynów (potwierdzonym przez nieprawomocny wyrok skazujący) oraz grożącą im surową karą, uzasadnia zastosowanie najsurowszego środka zapobiegawczego. Sąd podkreślił, że nie zachodzą okoliczności nakazujące odstąpienie od tego środka.Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę dotyczącą zastosowania tymczasowego aresztowania wobec czterech oskarżonych, którym zarzucono popełnienie przestępstw z art. 280 § 1 k.k. i inne. Wobec uchylenia wyroku sądu odwoławczego i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, Sąd Najwyższy ocenił potrzebę zastosowania środków zapobiegawczych. Nieprawomocnym wyrokiem sądu pierwszej instancji oskarżeni zostali skazani na kary pozbawienia wolności od 3 lat i 6 miesięcy do 8 lat.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy zastosował wobec oskarżonych środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres trzech miesięcy.Pełny tekst orzeczenia
III KO 70/24 POSTANOWIENIE Dnia 24 lutego 2025 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Puszkarski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Kazimierz Klugiewicz SSN Piotr Mirek Protokolant Katarzyna Gajewska po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 24 lutego 2025 r. sprawy J.W., D.K., I.D. i R.W. oskarżonych za przestępstwa z art. 280 § 1 k.k. i in. w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania na podstawie art. 538 § 2 k.p.k. w zw. z art. 249 § 1 k.p.k. i art. 258 § 2 k.p.k. postanowił: zastosować wobec oskarżonych: 1. J.W., syna R. i Ż., ur. […] 2001 r. w K., 2. D.K., syna J. i I., ur. […] 2001 r., w K., 3. I.D., syna A. i E., ur. […] 1991 r. w W., 4. R.W., syna J. i J., ur. […] 1980 r. w K. środek zapobiegawczy w postaci tymczasowego aresztowania na okres 3 (trzech) miesięcy, to jest do dnia 25 maja 2025 r., przy czym w związku z uchyleniem wyroku sądu odwoławczego oraz wydaniem postanowienia o tymczasowym aresztowaniu w dniu 24 lutego 2025 r. o godz. 13.30 - trwanie tego środka zapobiegawczego należy liczyć od tej właśnie chwili i według niej oznaczyć rzeczywiste pozbawienie oskarżonych wolności w warunkach aresztu śledczego.
III KO 70/24 2 UZASADNIENIE Wobec wznowienia postępowania i uchylenia wyroku Sądu Apelacyjnego w Krakowie z dnia 10 maja 2023 r., sygn. akt II AKa 42/23, oraz przekazania sprawy temu Sądowi do ponownego rozpoznania należało rozważyć kwestię zastosowania środka zapobiegawczego wobec oskarżonych: J.W., D.K., I.D. i R.W.. W ocenie Sądu Najwyższego zachodzi potrzeba zastosowania wobec nich środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztowania. Nieprawomocnym obecnie wyrokiem Sądu Okręgowego w Krakowie z dnia 7 września 2022 r., sygn. akt VI K 128/22, zostali skazani: J. W. na karę łączną 8 lat pozbawienia wolności, D. K. na karę łączną 6 lat pozbawienia wolności, I. D. na karę 3 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności zaś R. W. na karę 4 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności. Nie budzi zatem wątpliwości istnienie ogólnej przesłanki - z art. 249 § 1 k.p.k. - zastosowania środka zapobiegawczego, bowiem wspomniany wyrok wraz z jego pisemnym uzasadnieniem przekonuje, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje na duże prawdopodobieństwo popełnienia przez oskarżonych zarzucanych im czynów (od popełnienia żadnego z nich nie zostali uniewinnieni). Trzeba też mieć na uwadze istnienie przesłanki stosowania tymczasowego aresztowania wskazanej w art. 258 § 2 k.p.k. W rozumieniu tego przepisu i w świetle wyroku Sądu meriti oskarżonym grozi surowa kara, co stanowi samoistną przesłankę zastosowania wobec nich najsurowszego środka zapobiegawczego w celu zabezpieczenia prawidłowego toku postępowania. Zarazem nie zachodzą wskazane w art. 259 § 1-3 k.p.k. okoliczności, które nakazywałyby odstąpienie od zastosowania wobec oskarżonych izolacyjnego środka zapobiegawczego. Z tych przyczyn orzeczono jak na wstępie. [WB] r.g.
III KO 70/24 3 Kazimierz Klugiewicz Zbigniew Puszkarski Piotr Mirek
Powiązane orzeczenia
- II KO 40/25 2025-04-16Czy udział sędziego delegowanego, powołanego na urząd w procedurze z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej ustawą z 2017 r., może stanowić bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w postac…
- II KO 101/24 2024-10-09Czy nienależyta obsada składu sądu, wynikająca z wadliwego procesu powołania sędziego, stanowi bezwzględną przyczynę wznowienia postępowania, jeśli nie doszło do naruszenia standardu niezawisłości i bezstronności sędzieg…
- II KK 333/24 2025-02-06Czy udział w składzie sądu odwoławczego sędziego powołanego na urząd z naruszeniem prawa krajowego, w szczególności z udziałem Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w trybie ustawy z dnia 8 grudnia 2017 r., skutkuje n…
- II KO 63/24 2025-05-13Czy udział sędziego delegowanego w składzie orzekającym sądu odwoławczego stanowi samoistną podstawę do stwierdzenia nienależytej obsady sądu i wznowienia postępowania z urzędu?
- II KS 6/24 2024-04-16Czy udział sędziego delegowanego, którego powołanie budzi wątpliwości co do niezależności i bezstronności, stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k.?
Powołane przepisy
art. 280 § 1 KKart. 538 § 2 KPKart. 249 § 1 KPKart. 258 § 2 KPKart. 259 § 1§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy