III KO 75/17

Sygn. akt III KO 75/17 POSTANOWIENIE Dnia 14 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski (przewodniczący) SSN Krzysztof Cesarz (sprawozdawca) SSN Józef Szewczyk w sprawie A. K. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 grudnia 2017 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego – Izba Karna z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt III KO 75/17 o odmowie przyjęcia jako oczywiście bezzasadnego, wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Sądu Okręgowego w S. z dnia 19 lutego 2014 r., III Kow […] wz, utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 kwietnia 2014 r., II AKzw […], o odmowie warunkowego przedterminowego zwolnienia, na podstawie art. 545 § 3 zd. ostatnie k.p.k., art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżący dopatruje się podstawy wznowienia postępowania w art. 540 § 3 k.p.k. Pomija jednak oczywiste zapatrywanie wyrażone w zaskarżonym postanowieniu, że warunkiem zastosowania tego przepisu jest istnienie rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na mocy umowy ratyfikowanej przez 2 Rzeczpospolitą Polską, wydanego w sprawie skazanego, albo rozstrzygnięcia wprawdzie odnoszącego się do innej osoby, lecz stwierdzającego tożsame w układzie okoliczności faktyczno – prawnych naruszenia przepisów prawa międzynarodowego. Nie jest zatem wystarczające, jak czyni się to we wniosku i powtarza w zażaleniu, wskazanie jako naruszonych przepisów Traktatu o Unii Europejskiej i Karty Praw Podstawowych Unii Europejskiej, ani też powołanie się na określone orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w Luksemburgu, lecz bez wskazania, że choć jedno z nich spełnia, wymieniony przez Sąd I instancji, warunek wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3 k.p.k. Bezzasadny okazał się również niczym nieumotywowany zarzut obrazy art. 366 k.p.k. (zapewne § 1 – przyp. SN). W myśl tego przepisu przewodniczący ma baczyć, aby zostały wyjaśnione wszystkie okoliczności sprawy, ale nie oznacza to, iż na sądzie, do którego wpłynął wniosek o wznowienie postępowania, ciąży obowiązek ustalenia właściwej podstawy tego wniosku i wyręczanie wnioskodawcy w wykazaniu, że zachodzą przesłanki do jego uwzględnienia. Trafne zatem okazało się zaskarżone postanowienie, a chybione – zażalenie. Dlatego postanowiono jak na wstępie. l.n