III KO 99/19

Sygn. akt III KO 99/19 POSTANOWIENIE Dnia 26 września 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Waldemar Płóciennik w sprawie A.B. skazanego wyrokiem łącznym po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 26 września 2019 r., wniosku skazanego o wznowienie postępowania zakończonego zarządzeniem sędziego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. akt II AKo (…), na podstawie art. 545 § 3 k.p.k. p o s t a n o w i ł 1. odmówić przyjęcia wniosku wobec jego oczywistej bezzasadności, 2. zwolnić A.B. od kosztów postępowania wznowieniowego. UZASADNIENIE W dniu 28 maja 2019 r. w Sądzie Apelacyjnym w (…) zarejestrowane zostało w repertorium KO pismo skazanego A.B. jako wniosek o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B., sygn. akt IV Ka (…). Zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2019 r. potraktowano pismo skazanego jako sygnalizację o zaistnieniu przesłanek wznowienia postępowania z urzędu. Następnie, w dniu 2 lipca 2019 r., sędzia Sądu Apelacyjnego w (…) zarządził (sygn. akt II AKo (…)), by poinformować skazanego, że Sąd nie stwierdził w opisanej na wstępie sprawie wystąpienia uchybień 2 stanowiących bezwzględne przyczyny odwoławcze z art. 439 § 1 k.p.k., stanowiących także podstawę wznowienia postępowania z urzędu. W dniu 23 sierpnia 2019 r. do Sądu Najwyższego wpłynęło pismo skazanego, w którym domaga się on wznowienia postępowania w sprawie II AKo (…) Sądu Apelacyjnego w (…). Z pisma tego wynika, że skarżący zarzuca, że w toku postępowania doszło do naruszenia przepisu postępowania, tj., art. 413 § 1 i 2 k.p.k. ponieważ „nie przeczytano wszystkich wyroków skazujących”, a nadto w sprawie o wydanie wyroku łącznego orzekał sąd niewłaściwy rzeczowo. W konsekwencji skarżący wniósł o „uchylenie wyroku łącznego i uniewinnienie go”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k. sąd, orzekając jednoosobowo, odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania niepochodzącego od podmiotu kwalifikowanego bez wzywania do usunięcia jego braków formalnych, jeżeli z treści wniosku, w szczególności odwołującego się do okoliczności, które były już rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie postępowania, wynika jego oczywista bezzasadność. Wniosek skazanego jest wadliwy formalnie, ponieważ nie został sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego (art. 545 § 2 k.p.k.) i nie został opłacony. Wzywanie skazanego do usunięcia tych braków było jednak zbędne, gdyż złożony przez niego wniosek jest oczywiście bezzasadny. Po pierwsze, zgodnie z art. 540 § 1 k.p.k. wznowić można postępowanie zakończone prawomocnym orzeczeniem, rozstrzygającym o odpowiedzialności karnej. W przywołanej przez skazanego sprawie o sygnaturze akt II AKo (…) nie zapadło orzeczenie tylko zarządzenie i nie dotyczyło ono kwestii odpowiedzialności karnej, a braku podstaw do wznowienia postępowania karnego z urzędu. Po drugie, jak wynika z treści pisma skazanego, przywoływane przez niego uchybienie może dotyczyć wyroku Sądu Okręgowego w B. w sprawie IV Ka (…), orzekającego jako sąd odwoławczy, lecz rzekoma obraza art. 413 k.p.k. nie mieści się w podstawach wznowieniowych wynikających z art. 540, 540a i b oraz art. 542 § 3 k.p.k. Warto również zauważyć, że sądem właściwym do ewentualnego rozpoznania takiego wniosku byłby Sąd Apelacyjny w (…). 3 Po trzecie, zagadnienie orzekania przez sąd niewłaściwy rzeczowo należy do przesłanek wymienionych w art. 439 § 1 k.p.k., a kwestią tą zajmował się już Sąd Apelacyjny w (…). Kierując się powyższym orzeczono, jak na wstępie. as