III KZ 26/24

III KZ 26/24 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: Prezes SN Zbigniew Kapiński w sprawie R. K. (K.) skazanego z art. 178a § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2024 r., zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 30 kwietnia 2024 r., sygn. akt II Kz 214/23 o odmowie przywrócenia skazanemu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt II Ka 214/23, wraz z uzasadnieniem na podstawie art. 437 § 1 i 2 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Nowym Sączu odmówił skazanemu R. K. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Nowym Sączu z dnia 17 sierpnia 2023 r., sygn. akt II Ka 214/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Nowym Sączu z dnia 27 lutego 2023 r., sygn. akt II K 451/22. III KZ 26/24 2 Zażalenie na to postanowienie wniósł skazany, podnosząc, że powodem niedochowanie przez niego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego był brak doręczenia przez Pocztę Polską zawiadomienia o terminie rozprawy apelacyjnej, na której został ogłoszony wyrok sądu drugiej instancji. Skazany zaznaczył, że nie otrzymał żadnego awiza dotyczącego tej przesyłki, choć - jak sam stwierdził - dokonuje weryfikacji skrzynki pocztowej co najmniej raz w tygodniu, a przesyłki na poczcie odbiera średnio dwa razy w tygodniu, co jego zdaniem świadczy o dochowaniu wszelkiej staranności w odbieraniu korespondencji pocztowej. Skazany dołączył do zażalenia pismo Poczty Polskiej datowane na 28 lutego 2024 r. w sprawie reklamacji przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie skazanego R. K. nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 524 § 1 zd. 2 k.p.k., wniosek o doręczenie orzeczenia z uzasadnieniem należy zgłosić w sądzie odwoławczym, który je wydał, w terminie zawitym 7 dni od daty jego ogłoszenia, a jeżeli ustawa przewiduje doręczenie orzeczenia, od daty jego doręczenia. Z kolei art. 120 § 1 i 2 k.p.k. stanowi, że jeżeli wniosek taki nie odpowiada wymaganiom formalnym, przewidzianym w art. 119 k.p.k. lub w przepisach szczególnych, a brak jest tego rodzaju, że pismo nie może otrzymać biegu, albo brak polega na niezłożeniu należytych opłat lub upoważnienia do podjęcia czynności procesowej, wzywa się osobę, która wniosła pismo, do usunięcia braku w terminie 7 dni. W razie nieuzupełnienia braku w terminie, pismo uznaje się za bezskuteczne, o czym należy pouczyć przy doręczeniu wezwania (art. 120 § 2 zd. 2 k.p.k.). Termin, o którym mowa w art. 120 § 2 k.p.k. jest terminem zawitym, co oznacza, że czynność procesowa dokonana po jego upływie jest bezskuteczna. W świetle art. 126 § 1 k.p.k., warunkiem formalnym wniosku o przywrócenie terminu jest wykazanie, że niedotrzymanie terminu zawitego nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych oraz złożenie tego wniosku w terminie 7 dni od daty ustania przeszkody, która uniemożliwiała dokonanie określonej czynności w ustawowym terminie. Warunkiem formalnym jest również dopełnienie czynności, która miała być w terminie wykonana. Ciężar wykazania przyczyn niedotrzymania terminu zawitego spoczywa na stronie, która wnosi o jego przywrócenie. III KZ 26/24 3 Z analizy akt sprawy jednoznacznie wynika, że zawiadomienie o wyznaczonej na dzień 17 sierpnia 2023 r. rozprawie apelacyjnej, zostało doręczone skazanemu w trybie doręczenia zastępczego (k. 71). Przesyłka została bowiem dwukrotnie awizowana w dniach 10 lipca 2023 r. oraz 18 lipca 2023 r. poprzez pozostawienie zawiadomień z informacją o miejscu i terminie odbioru przesyłki pod właściwym adresem zamieszkania skazanego. Sąd Okręgowy zatem rozpoznając wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie podzielił twierdzeń skazanego o braku doręczenia mu przesyłki zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy apelacyjnej, podczas której ogłoszono wyrok. W zażaleniu skazany powielił argumentację zawartą we wniosku o przywrócenie terminu oraz dołączył kopię pisma z dnia 28 lutego 2024 r. stanowiącego odpowiedź Poczty Polskiej na złożoną przez niego reklamację dotyczącą tejże przesyłki. Analiza informacji przedstawionych w tym piśmie potwierdza jednak prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Okręgowego w Nowym Sączu o odmowie przywrócenia terminu. Jak wynika z tego pisma, Poczta Polska nie stwierdziła jakichkolwiek nieprawidłowości w procesie doręczania przesyłki poprzez jej dwukrotną awizację. Wskazano, że w sprawie podjęto próbę doręczenia przesyłki oraz potwierdzono, że zawiadomienie powtórne zostało terminowo doręczone do oddawczej skrzynki pocztowej. Z uwagi zaś na niepodjęcie przedmiotowej przesyłki w ustawowym terminie, przesyłka została zwrócona do nadawcy w dniu 26 lipca 2023 r. Podane informacje są zgodne z wydrukiem elektronicznego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy na k. 71. Mając to na uwadze, twierdzenia skazanego o braku doręczenia przesyłki, mimo regularnego sprawdzania skrzynki pocztowej, nie mogły zyskać aprobaty. Nie są one bowiem potwierdzone żadnymi okolicznościami, poza zapewnieniami samego skazanego. W tym kontekście bez znaczenia pozostaje również to, że czynności związane z awizowaniem nie wymagają uwierzytelnienia ich wykonania, skoro procedury takiej nie przewiduje operator pocztowy doręczający przesyłki pocztowe, a to dodatkowo nie sprzyja twierdzeniom skazanego. Konkludując, stwierdzić należy, że w realiach przedmiotowej sprawy skazany nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu tego, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nastąpiło z przyczyny III KZ 26/24 4 od niego niezależnej. Z tego względu Sąd Najwyższy nie stwierdził, aby Sąd Okręgowy wydając zaskarżone postanowienie dopuścił się uchybienia, które mogłoby podważyć prawidłowość jego rozstrzygnięcia. W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przedmiotowe zażalenie nie jest zasadne, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego postanowienia. [PGW] [ms]