III KZ 3/13

PostanowienieIzba Karna2013-03-14

Skład orzekający: Małgorzata Gierszon

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji z powodu nieusunięcia braków formalnych (brak podpisu adwokata) jest zasadne, gdy skazany twierdzi, że udział adwokata nie jest konieczny?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji. Stwierdzono, że zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. sporządzenie i podpisanie kasacji przez adwokata lub radcę prawnego jest wymogiem formalnym, którego niespełnienie skutkuje odmową przyjęcia środka zaskarżenia do merytorycznego rozpoznania. Niespełnienie tego wymogu nie może być usprawiedliwione twierdzeniem skazanego o braku konieczności udziału profesjonalnego pełnomocnika.
Stan faktyczny
Skazany Z.G. złożył kasację od wyroku sądu odwoławczego. Przewodniczący Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w R. zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. odmówił przyjęcia tej kasacji z powodu nieusunięcia braków formalnych, tj. braku sporządzenia i podpisania jej przez adwokata. Skazany wniósł zażalenie, argumentując, że adwokat nie reaguje na jego pisma i że udział profesjonalnego pełnomocnika nie jest w jego sprawie konieczny. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie o odmowie przyjęcia kasacji.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KZ 3/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 marca 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie Z. G. skazanego z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 279 § 1 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k. i innych, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 14 marca 2013 r., zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w R. z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt V WKK […], o odmowie przyjęcia kasacji p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wskazanym zarządzeniem z dnia 29 listopada 2012 r. Przewodniczący Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w R., na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 §2 k.p.k., odmówiła przyjęcia złożonej przez skazanego Z.G. „kasacji w sprawie V Ka […] (II K […] Sądu Rejonowego w L.)”, wobec nie usunięcia jej braków formalnych poprzez sporządzenie i podpisanie przez adwokata. Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany. Podniósł w nim, że adwokat nie reaguje na jego pisma, a Sąd w R. „nie interesuje się czy jestem winny czy niewinny” i stosuje „zawiłe procedury nie mające nic wspólnego z zarzucanymi czynami”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest bezzasadne – i to w stopniu oczywistym. 2 Nie ulega wątpliwości, że sama ustawa procesowa w przepisie art. 526 § 2 k.p.k. wprowadza tzw. przymus adwokacki dla czynności procesowej: sporządzenia i podpisania kasacji. Oznacza to, że tylko kasacja respektująca ten formalny wymóg, może być przyjęta do merytorycznego rozpoznania. Przestrzeganie tego przepisu jest obowiązkiem organów procesowych i nie jest poddane jakiejkolwiek ocenie z punktu widzenia charakteru sprawy w której sąd odwoławczy wydał orzeczenie, będące przedmiotem tej kasacji. Skazany tej regulacji był świadomy. Został bowiem najpierw pouczony o trybie, warunkach i terminie wniesienia kasacji (k. 278), a następnie wezwany do usunięcia braków sporządzonej przez siebie osobiście kasacji poprzez jej sporządzenie i podpisanie przez adwokata lub radcę prawnego, w terminie 7 dni (k.314). Braku tego jednak nie usunął, ograniczając się do wysłania do Sądu Najwyższego pisma w którym wyraził opinie iż w jego sprawie „udział radcy prawnego, czy adwokata nie jest konieczny”. (k. 321) W tej sytuacji zasadnie zaskarżonym zarządzeniem, na podstawie przywołanych w nim przepisów, odmówiono skazanemu przyjęcia owej sporządzonej przez niego osobiście i podpisanej kasacji. Wskazane w zażaleniu – w zaistniałym układzie procesowym – okoliczności, z uwagi na swój charakter, nie są w stanie zakwestionować poprawności orzeczenia będącego jego przedmiotem. Nie odnoszą się bowiem do tych prawnych regulacji które je implikowały. Z tych to względów – postanowiono jak wyżej. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 13 § 1 KKart. 279 § 1 KKart. 64 § 1 KKart. 530 § 2 KPKart. 120 §2 KPKart. 526 § 2 KPK§ 1§ 2§2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy