III KZ 37/18

Sygn. akt III KZ 37/18 POSTANOWIENIE Dnia 3 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Gierszon w sprawie E. F. skazanej za przestępstwo z art. 270 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 3 października 2018 r., zażalenia E. F. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt XI WKK […], o odmowie przyjęcia kasacji wniesionej po terminie, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt XI Ka […], Sąd Okręgowy w L. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w R. z dnia 6 czerwca 2017 r., sygn. akt II K […], w ten sposób, E. F. uznał za winną tego, że w dniu 21 maja 2003 r. w P., w celu użycia za autentyczny, przedłożyła w I Wydziale Cywilnym Sądu Rejonowego w P. podrobiony odręczny testament po zmarłym Z. P., tj. popełnienia przestępstwa z art. 270 § 1 k.k. i na podstawie tego przepisu wymierzył jej karę w postaci 200 stawek dziennych grzywny, ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. W dniu 18 grudnia 2017 r. skazana nadała w urzędzie pocztowym wniosek o „nadesłanie wyroku wraz z uzasadnieniem”, wskazując na kopercie dotychczasowy swój adres, tj. M. […]; […] P. (k.1503). W związku ze złożeniem przez skazaną tego 2 wniosku, na ten jej adres, jako znajdujący się w aktach sprawy i przez nią jedynie podany, został w dniu 25 stycznia 2018 r. przesłany wyrok z uzasadnieniem. Przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 14 lutego 2018 r. i z tą datą zwrócona Sądowi (k. 1540). Zgodnie z treścią art. 133 § 2 k.p.k. przyjęto, iż w sposób zastępczy doręczono skazanej z tym dniem odpis wyroku z uzasadnieniem i od tej daty należy liczyć dla niej 30 dniowy termin na wniesienie od tego wyroku kasacji. W dniu 8 marca 2018 r. do Sądu Okręgowego w L. wpłynął wniosek skazanej o doręczenie jej wyroku z uzasadnieniem na inny wskazany w piśmie adres, tj. P.; ul. P. […] (k. 1535). Wyrok z uzasadnieniem został jej doręczony w trybie z art. 156 k.p.k. (k. 1535). W dniu 17 maja 2018 r. skazana przesłała do Sądu Okręgowego w L. osobiście sporządzoną „skargę kasacyjną, gdyż obrona odmówiła sporządzenia skargi” (k. 1576). Zastępca Przewodniczącego XI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w L. zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2018 r., sygn. akt XI WKK […], odmówił przyjęcia kasacji jako wniesionej po terminie. Na to zarządzenie zażalenie wniosła skarżąca podnosząc, że nie uchybiła terminowi do wniesienia kasacji wynikającemu z doręczenia jej wyroku Sądu II instancji z uzasadnieniem na nowy wskazany przez nią adres. Podniosła, że pismem z dnia 5 marca 2018 r. powiadomiła Sąd Okręgowy w L. o zmianie swojego adresu zamieszkania, dołączając kserokopię tego pisma. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie jest niezasadne. Pomijając inne uchybienia formalne wniesionej przez skarżącą skargi kasacyjnej, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. podstawą do odmowy przyjęcia kasacji jest m.in. wniesienie jej po upływie terminu 30 dni od doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Termin ten należy liczyć od doręczenia, bądź uznania za doręczone, uzasadnienia wysłanego na pierwotnie podany przez skazaną adres. Fakt jego późniejszej zmiany, po dokonaniu czynności związanych z doręczeniem uzasadnienia, nie ma wpływu na zaistniałe skutki. W związku z powyższym termin do wniesienia kasacji otworzył się w dniu 14 lutego 2018 r., a ostatnim dniem do wniesienia kasacji w terminie był dzień 15 marca 2018 r. Dlatego złożenie kasacji w dniu 17 maja 2018 r. bez wątpienia stanowi złożenie jej po terminie. 3 Brak jest zatem podstaw do uwzględnienia zażalenia skazanej. Dodać tylko należy – w związku z prezentowanym przez skarżącą w zażaleniu stanowiskiem – że jej pismo z dnia 5 marca 2018 r. wpłynęło do Sądu Okręgowego w L. w dniu 8 marca 2018 r., to jest niewątpliwie już po wysłaniu przez ten Sąd odpisu wyroku z uzasadnieniem na pierwotnie wskazywany przez nią adres zamieszkania (co nastąpiło w dniu 25 stycznia 2018 r. - por. k. 1535, 1540), a nawet uznaniu tej – zgodnie z obowiązującymi przepisami - przesyłki za doręczonej skazanej. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.