III KZ 49/15

Sygn. akt III KZ 49/15 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Michał Laskowski w sprawie J. G. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 27 sierpnia 2012 r., zażalenia J.G. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 15 czerwca 2015 r., sygn. akt II AKo 24/15, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w Biłgoraju, sygn. II K 28/09 p o s t a n o w i ł utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE W dniu 2 marca 2015 r. do Sądu Apelacyjnego w Lublinie wpłynęło pismo J.G. stanowiące wniosek o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w Biłgoraju, sygn. II K 28/09. Zarządzeniem z dnia 5 marca 2015 r. wezwano autora pisma do usunięcia braku formalnego pisma przez wskazanie podstawy wznowienia i przytoczenie okoliczności uzasadniających wniosek. J. G. wniósł w dniu 20 marca 2015 r. kolejne pismo, zawierające wniosek o wyznaczenie obrońcy z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. W odpowiedzi na to, pismem z dnia 23 marca 2015 r. poinformowano J. G. o tym, że ciąży na nim obowiązek wykazania, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony i wezwano do złożenia dokumentów na poparcie zasadności wniosku, wyznaczając na to 7 – dniowy termin pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu 2 Apelacyjnego w Lublinie z dnia 12 maja 2015 r. nie uwzględniono wniosku o wyznaczenie obrońcy, ponownie wzywając J. G. do usunięcia braku formalnego przez sporządzenie i podpisanie wniosku o wznowienie przez adwokata. Zarządzenie o wezwaniu do usunięcia braku doręczono skazanemu w dniu 16 maja 2015 r. Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku skazanego wobec nieuzupełnienia braku. W zażaleniu skazany podniósł, że w sprawie, w której była już składana apelacja przez adwokata pominięto szereg dowodów i okoliczności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Wniosek o wznowienie postępowania powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata. W orzecznictwie i piśmiennictwie obowiązek wynikający z art. 545 § 2 k.p.k. określany jest powszechnie jako przymus adwokacki. Interpretacja słowa „powinien” jest jednolita i uznaje się to słowo jako równoznaczne z bezwzględną koniecznością realizacji nakazu zawartego w omawianym przepisie. J.G., będąc odpowiednio pouczony nie uzupełnił w terminie braku wniosku o wznowienie. Okoliczności faktyczne i dowodowe przedstawiane w zażaleniu nie mogą być rozpoznawane wobec faktu, że wniosku o wznowienie nie sporządził i nie podpisał adwokat. Na marginesie tylko można dodać, że także obecnie skazany może ustanowić obrońcę z wyboru w celu sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. l.n