III KZ 68/14
PostanowienieIzba Karna2014-10-08
Skład orzekający: Józef Szewczyk
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o cofnięciu wyznaczenia obrońcy z urzędu może stanowić podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 1 k.p.k.?Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że postanowienie o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie cofnięcia wyznaczenia obrońcy z urzędu nie jest postanowieniem kończącym postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. Nie rozstrzyga ono bowiem o odpowiedzialności karnej, a jedynie dotyczy kwestii proceduralnych. W związku z tym, wniosek o wznowienie postępowania w oparciu o takie postanowienie jest niedopuszczalny z mocy ustawy.Stan faktyczny
Oskarżony złożył zażalenie na zarządzenie Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego odmawiające przyjęcia jego wniosku o wznowienie postępowania. Wniosek o wznowienie dotyczył postanowienia o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o cofnięciu obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie oskarżonego na zarządzenie odmawiające przyjęcia wniosku o wznowienie.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego Sądu Apelacyjnego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt III KZ 68/14 POSTANOWIENIE Dnia 8 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Szewczyk w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 8 października 2014 r., zażalenia oskarżonego na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 20 sierpnia 2014 r., sygn. akt II AKo (…), o odmowie przyjęcia wniosku oskarżonego A.B. o wznowienie postępowania w przedmiocie zażalenia na zarządzenie o cofnięciu wyznaczenia obrońcy z urzędu w sprawie XI K (…) Sądu Rejonowego w G. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku oskarżonego A.B. o wznowienie incydentalnego postępowania w przedmiocie odmowy przyjęcia zażalenia na zarządzenie o cofnięciu wyznaczenia obrońcy z urzędu, zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt XIII Kz (…), w toku sprawy Sądu Rejonowego w G. o sygn. akt XI K (…), jako niedopuszczalnego z mocy ustawy. Na powyższe zarządzenie skazany złożył zażalenie, w którym nie precyzując zarzutu odwoławczego, podniósł, iż opinia biegłych, na podstawie której wydano zarządzenie, jest wadliwa, a ponadto, iż jest dyskryminowany. A. B. wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.
2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak wynika z akt sprawy kolejny termin rozprawy w postępowaniu przed Sądem Rejonowym w G. o sygn. akt XI K (…) wyznaczono na dzień 2 października 2014 r. W toku sprawy Sąd Rejonowy w G. postanowieniem z 2 kwietnia 2014 r. odmówił przyjęcia zażalenia A. B. na zarządzenie z dnia 21 lutego 2014 r., którym cofnięto wymienionemu wyznaczenie obrońcy z urzędu. Rozstrzygnięcie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia 27 maja 2014 r. (XIII Kz (…)). Przepis art. 540 § 1 k.p.k. przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym orzeczeniem. Wynika stąd, że wznowienie może dotyczyć nie tylko postępowania zakończonego prawomocnie wyrokiem, lecz także postanowieniem. To ostatnie musi być jednak postanowieniem kończącym postępowanie sądowe. W orzecznictwie przyjęto, że tego rodzaju orzeczeniem na gruncie wykładni art. 540 § 1 k.p.k. jest postanowienie, które rozstrzyga o odpowiedzialności karnej i to w zakresie, w którym korzysta z powagi rzeczy osądzonej (por. postanowienie SN z 29 stycznia 2008 r., IV KO 118/07, postanowienie SA w Lublinie z 25 stycznia 2006 r., II AKo 9/06). Należy stwierdzić, że postanowienie o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie w przedmiocie cofnięcia wyznaczenia obrońcy z urzędu, nie zalicza się do postanowień kończących postępowanie sądowe w rozumieniu art. 540 § 1 k.p.k. Nie rozstrzyga ono bowiem w żaden sposób o odpowiedzialności karnej, gdyż jest orzeczeniem odnoszącym się wyłącznie do kwestii proceduralnych. Za powyższym przemawia w szczególności fakt wyznaczenia kolejnego terminu rozprawy w sprawie na dzień 2 października 2014 r.. Wobec powyższego trafnie stwierdzono w kwestionowanym zarządzeniu, że wniosek A. B. jako niedopuszczalny z mocy ustawy, nie może zostać przyjęty. Podsumowując, Sąd Najwyższy utrzymał zaskarżone zarządzenie w mocy
Powiązane orzeczenia
- III KZ 87/14 2014-11-14Czy postanowienie sądu odwoławczego utrzymujące w mocy zarządzenie o odmowie przyjęcia zażalenia na postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia prokuratora o odmowie wszczęcia postępowania przygotowawczego może być p…
- V KZ 13/15 2015-04-28Czy postanowienie sądu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o odmowie wyłączenia sędziego jest orzeczeniem kończącym postępowanie karne w roz…
- IV KZ 33/19 2019-10-02Czy postępowanie w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania zażalenia na czynność zatrzymania, zakończone postanowieniem sądu, może podlegać wznowieniu na podstawie art. 540 § 1 k.p.k.?
- V KO 47/22 2022-09-13Czy postępowanie sądowe zakończone postanowieniem odmawiającym przyjęcia zażalenia jako niedopuszczalnego z mocy ustawy na zarządzenie prezesa sądu o braku sprzeczności interesów procesowych podejrzanych, reprezentowanyc…
- III KO 80/22 2022-09-09Czy postanowienie sądu odwoławczego utrzymujące w mocy postanowienie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania z powodu oczywistej bezzasadności, może być przedmiotem postępowania wznowieniowego z urzędu na p…
Powołane przepisy
art. 540 § 1 KPK§ 1
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 21.07.2026. · PDF źródłowy