III KZ 91/14

Sygn. akt III KZ 91/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie A. B. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na skutek zażalenia A. B. na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 października 2014 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku A. B. o wznowienie postępowania z uwagi na jego niedopuszczalność. Na to zarządzenie zażalenie złożył wnioskodawca, w którym nie formułując konkretnych zarzutów wniósł o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania. Trafnie w zaskarżonym zarządzeniu wskazano na ugruntowane orzecznictwo Sądu Najwyższego, w którym podkreśla się, że skoro art. 24 k.k.w. zezwala (na wniosek stron, jak i z urzędu) na zmianę lub uchylenie prawomocnego orzeczenia wykonawczego wydanego na podstawie przepisów kodeksu karnego wykonawczego, i to bez ograniczeń czasowych, pod warunkiem że ujawnią się nowe lub dotąd nieznane okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia, to wówczas nie można mówić w odniesieniu do takiego orzeczenia o jego ostateczności. Brak zatem wymaganej w tym wypadku 2 „ostateczności orzeczenia” powoduje, że wniosek o wznowienie postępowania jest niedopuszczalny. Wniosek skazanego o wznowienie postępowania dotyczył orzeczenia w przedmiocie odroczenia wykonania kary, a tego rodzaju rozstrzygnięcia nie mają przymiotu „ostatecznego”. Wobec tego niedopuszczalne jest wznowienie postępowania wykonawczego zakończonego wydaniem prawomocnego orzeczenia w tym przedmiocie. Z tego też względu Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. aw