III KZ 92/14

Sygn. akt III KZ 92/14 POSTANOWIENIE Dnia 10 grudnia 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Dariusz Świecki w sprawie R. R. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 10 grudnia 2014 r. na skutek zażalenia skazanego na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu Okręgowego w G. z dnia 1 października 2014 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia kasacji sporządzonej przez skazanego p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej przez skazanego z uwagi na nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego w postaci sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata. Na to zarządzenie zażalenie złożył skazany oświadczając, że sporządzoną przez siebie kasację przesłał obrońcy celem podpisania, ale nie wie, dlaczego nie została wniesiona. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne, albowiem prawidłowo odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej przez skazanego. Zgodnie bowiem z art. 526 § 2 k.p.k., jeżeli kasacja nie pochodzi od wskazanych w tym przepisie podmiotów, to powinna zostać sporządzona i podpisana przez obrońcę będącego adwokatem. Skazany w postępowaniu sądowym miał wyznaczonego obrońcę z urzędu. Jednak po prawomocnym zakończeniu postępowania obrońca z urzędu nie ma obowiązku podejmowania czynności procesowych, a więc także sporządzenia 2 i wniesienia kasacji od wyroku sądu odwoławczego (art. 84 § 2 k.p.k.). Zobowiązanie obrońcy z urzędu do zbadania podstaw do wniesienia kasacji wymaga odrębnego wyznaczenia przez prezesa sądu (przewodniczącego wydziału) na wniosek skazanego, po spełnieniu warunków z art. 78 § 1 k.p.k., tj. wykazania, że nie jest on w stanie ponieść kosztów obrońcy z wyboru (art. 84 § 3 k.p.k.). Skoro do takiego wyznaczenia obrońcy z urzędu nie doszło, to dotychczasowy obrońca nie był zobowiązany do wniesienia kasacji na żądanie skazanego. Natomiast sporządzona przez skazanego kasacja zawierała wskazany powyżej brak formalny, który nie został usunięty w zakreślonym terminie. Dlatego też prawidłowo wydano zarządzenie o odmowie jej przyjęcia. Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. [aw]