III KZ 96/16

PostanowienieIzba Karna2017-02-13

Skład orzekający: Kazimierz Klugiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, sporządzonego przez skazanego, który nie zastosował się do wezwania do uzupełnienia braku formalnego poprzez sporządzenie wniosku przez adwokata, jest zasadne?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie, stwierdzając, że wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, musi być sporządzony i podpisany przez obrońcę lub pełnomocnika, zgodnie z art. 545 § 2 k.p.k. Skazany, który nie zastosował się do wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego, nie może skutecznie domagać się przyjęcia wniosku.
Stan faktyczny
Przewodniczący Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku skazanego P. K. o wznowienie postępowania z powodu braków formalnych. Skazany został wezwany do uzupełnienia wniosku poprzez sporządzenie go przez adwokata, jednak tego nie uczynił. Skazany wniósł zażalenie, podnosząc, że wysłał list do obrońcy z urzędu. Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt III KZ 96/16 POSTANOWIENIE Dnia 13 lutego 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Kazimierz Klugiewicz po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, w dniu 13 lutego 2017 r., w sprawie P. K., skazanego z art. 286 § 1 k.k. i in., zażalenia skazanego, na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […], z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt II AKo …/16, o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie UZASADNIENIE Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 30 września 2016 r., sygn. akt II AKo …/16, Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego odmówił przyjęcia wniosku skazanego P. K. o wznowienie postępowania w sprawie Sądu Rejonowego w K. o sygn. akt II K …/14, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w G. z dnia 22 grudnia 2015 r., sygn. akt XIII Ka …/15. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, że skazany, pomimo wezwania do usunięcia braków formalnych pisma poprzez sporządzenie wniosku o wznowienie postępowania przez adwokata, nie zastosował się do wezwania. 2 Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł skazany P. K., który podniósł, że wysłał do wyznaczonego mu obrońcy z urzędu list, w którym umotywował swoją wolę wznowienia postępowania, z którym prawdopodobnie obrońca nie zdążył się nawet zapoznać. Sąd Najwyższy rozważył, co następuje. Zażalenie skazanego P. K. nie jest zasadne i na uwzględnienie nie zasługuje. Wyznaczony skazanemu P. K. obrońca z urzędu w piśmie z dnia 5 sierpnia 2016 roku powiadomił Sąd, iż nie znalazł podstaw do sporządzenia i podpisania wniosku o wznowienie postępowania. Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2016 roku wezwano skazanego P. K. do uzupełnienia braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania, poprzez sporządzenie i podpisanie tego wniosku przez adwokata ustanowionego z wyboru w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku. Brak ten w wyznaczonym terminie nie został przez skazanego uzupełniony. W tych warunkach Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego słusznie uznał, że brak jest podstaw do przyjęcia wniosku skazanego P. K. o wznowienie postępowania. Zgodnie bowiem z przepisem art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeżeli nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez obrońcę albo pełnomocnika. W postępowaniu karnym wniosek o wznowienie postępowania nie może być sporządzony samodzielnie przez zainteresowanego, gdyż przyczyny do wznowienia są ściśle przez prawo określone i kodeks wymaga, aby sporządził go podmiot fachowy (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2008 r., V KZ 81/07, R-OSNKW 2008, poz. 132). P. K. nie zastosował się do wezwania uzupełnienia tego braku, a zatem zarządzenie wydane przez Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego jest konsekwencją braku jego reakcji na powyższe wymogi prawne. Konstatacji tej nie są w stanie zmienić także wywody skazanego zawarte we wniesionym środku odwoławczym, w którym nie przedstawia on żadnych argumentów mogących wpłynąć na ocenę trafności zaskarżonego zarządzenia. W szczególności wskazać bowiem należy, że ze znajdującej się w aktach sprawy opinii wyznaczonego skazanemu obrońcy z 3 urzędu o braku podstaw do złożenia wniosku o wznowienie postępowania wynika, że obrońca zapoznał się zarówno ze skierowanym do Sądu wnioskiem P. K., jak i wysłanym do obrońcy listem, w których nie dopatrzył się jednak nowych dowodów i okoliczności, przemawiających za wznowieniem postępowania. Na marginesie należy jedynie wskazać, że złożenie wniosku o wznowienie postępowania na korzyść skazanego nie jest ograniczone żadnym terminem i w każdym czasie taki wniosek może zostać złożony pod warunkiem, że będzie on sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. Z tych względów Sąd Najwyższy utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. kc

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 286 § 1 KKart. 437 § 1 KPKart. 545 § 2 KPK§ 1§ 2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy