IV KK 102/20

Sygn. akt IV KK 102/20 POSTANOWIENIE Dnia 4 lutego 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie skazanego Ł. M., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 4 lutego 2021 r., wniosku skazanego, w przedmiocie wyznaczenia obrońcy z urzędu w postępowaniu kasacyjnym, na podstawie art. 78 § 1 k.p.k. a contario w zw. z art. 81 § 1 k.p.k. postanawia: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Ł. M. wniósł w piśmie z dnia 22 czerwca 2020 r. o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. Oświadczył, że nie pracuje, sprawuje opiekę nad niepełnosprawną matką, która wymaga całodobowej opieki. Miesięczny dochód, jaki posiada to kwota 2000 zł. Z uwagi na fakt, że tak sformułowany wniosek nie dawał podstaw do ustanowienia obrońcy z urzędu, skazany został zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2020 r. wezwany do uzupełnienia wniosku o ustanowienie obrońcy z urzędu poprzez wykazanie (odpowiednimi dokumentami) w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, że ze względu na swoją sytuację rodzinną, majątkową i wysokość dochodów nie jest on w stanie ponieść, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny, kosztów obrony, pod rygorem nieuwzględnienia wniosku o wyznaczenie obrońcy z urzędu (k. 16). Ł. M. korespondencję zawierającą powyżej opisane zobowiązanie odebrał w dniu 25 sierpnia 2020 r. (k. 18 – zpo) 2 Skarżący, pomimo upływu zakreślonego terminu nie ustosunkował się w żaden sposób do tego zobowiązania. Sąd Najwyższy rozważył co następuje. Zgodnie z art. 78 § 1 k.p.k. oskarżony, który nie ma obrońcy z wyboru, może żądać, aby wyznaczono mu obrońcę z urzędu, jeżeli w sposób należyty wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Mając na uwadze sformułowanie zawarte w art. 78 § 1 k.p.k. "jeżeli w sposób należyty wykaże" przyjąć należy, że to obowiązkiem osoby ubiegającej się o wyznaczenie obrońcy z urzędu jest należyte wykazanie, że nie jest w stanie ponieść kosztów obrony bez uszczerbku dla niezbędnego utrzymania siebie i rodziny. Skazany został należycie pouczony o konsekwencjach niewykazania tej okoliczności. Z uwagi na fakt, że Ł. M. nie przedstawił żadnych dowodów w tym zakresie, nie było podstaw do ustalenia, że wykazał istnienie przesłanek z powołanego przepisu. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak na wstępie.