IV KK 119/13

Sygn. akt IV KK 119/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 maja 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Sobczak (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Jarosław Matras Protokolant Dorota Szczerbiak w sprawie o wydanie wyroku łącznego wobec skazanej I. M. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k. w dniu 22 maja 2013 r., kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego od wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 27 listopada 2009 r. 1. uchyla zaskarżony wyrok łączny w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej grzywny (pkt 4) oraz związanego z tym rozstrzygnięciem zaliczenia (pkt 6) i w tym zakresie przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w T., 2. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE 2 I. M. w dniu 28 lipca 2009r. złożyła do Sądu Rejonowego w T. kolejny wniosek o wydanie wyroku łącznego. Poprzednio, skazania wynikające z 17 wyroków jednostkowych zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 lutego 2008r. w sprawie … 941/07. Po rozpoznaniu wniosku skazanej Sąd Rejonowy w T. wyrokiem łącznym z dnia 27 listopada 2009r. w sprawie … 456/09 ponownie połączył 17 skazań na kary pozbawienia wolności, ograniczenia wolności i grzywny i orzekł dwie kary łączne: - 2 lat pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 5 lat (pkt 2 i 3), - grzywny w rozmiarze 120 stawek dziennych ustalając wysokość jednej stawki na kwotę 10 zł. (pkt 4). Na mocy art. 577 k.p.k. na poczet orzeczonej kary łącznej grzywny zaliczono skazanej grzywny wykonane w połączonych sprawach, w tym poprzez odbycie zastępczej kary pozbawienia wolności (pkt 6). Wyrok łączny uprawomocnił się nie będąc zaskarżony przez żadną ze stron. Obecnie kasację od tego orzeczenia, na korzyść skazanej, wywiódł Prokurator Generalny i podniósł w niej zarzut: - rażącego i mającego wpływ na treść wyroku naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 85 k.k., polegającego na nieobjęciu karą łączną orzeczonej wyrokiem zaocznym Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 marca 2007r., sygn.. akt … 37/06, kary grzywny w wysokości 100 stawek dziennych po 10 zł każda, pomimo zaistnienia przesłanek do jej połączenia w węzeł kary łącznej. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasację można uznać za oczywiście zasadną, tak jak tego wymaga art. 535 § 5 k.p.k. Zasadniczą przyczyną zaistnienia zarzuconego uchybienia było błędne ustalenie przez Sąd wydający wyrok łączny treści wyroku Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 marca 2007r.zapadłego w sprawie o sygn.. akt .. 37/06. Błąd ten ma zresztą swoje pierwotne źródło w wadliwym przytoczeniu treści tego 3 orzeczenia zawartym w wyroku łącznym Sądu Rejonowego w K. z dnia 5 lutego 2008 r. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd Rejonowy w T. ów wadliwy zapis powtórzył nie weryfikując go z oryginałem wyroku Sądu Rejonowego w R., którym powinien dysponować (jak wynika z protokołu rozprawy z 27 listopada 2009r. akta te ujawniono, a wyrok odczytano). Tymczasem, jak wynika z treści wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w R. z dnia 14 marca 2007r. w sprawie … 37/06, I. M. nie została nim skazana na karę 10 miesięcy ograniczenia wolności (jak przyjął to Sąd Rejonowy w T.), lecz na karę roku pozbawienia wolności, której wykonanie zawieszono na okres próby wynoszący 4 lata oraz na karę 100 stawek dziennych grzywny w wysokości 10 zł. każda (odpis wyroku k. 132). Następstwem opisanego wyżej wadliwego ustalenia treści wymienionego wyroku jednostkowego było nie objęcie wymierzonej nim kary grzywny karą łączną, pomimo zachodzenia ku temu warunków wymienionych w art. 85 k.k. W tej sytuacji podniesiony w kasacji zarzut można uznać za zasadny. Opisane uchybienie miało też oczywisty wpływ na treść zaskarżonego wyroku łącznego. Konsekwencją uwzględnienia podniesionego zarzutu było uchylenie zaskarżonego wyroku łącznego w części dotyczącej orzeczenia kary łącznej grzywny oraz powiązanego z nim rozstrzygnięcia zawartego w pkt 6 tego wyroku i w tym zakresie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd wydający wyrok łączny powinien uczynić to w zgodzie z dyrektywami wynikającymi z art. 85 k.k. Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.