IV KK 148/19

WyrokIzba Karna2019-05-22

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rażące naruszenie prawa materialnego, polegające na niezaliczeniu na poczet kary łącznej okresu pozbawienia wolności, może stanowić podstawę do uchylenia wyroku, jeśli sąd pierwszej instancji może uzupełnić orzeczenie na podstawie art. 420 § 1 k.p.k. w zw. z art. 577 k.p.k.?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że stwierdzone uchybienie w postaci niezaliczenia okresu pozbawienia wolności na poczet kary łącznej, które może zostać uzupełnione przez sąd pierwszej instancji na podstawie art. 420 § 1 k.p.k. w zw. z art. 577 k.p.k., nie miało istotnego wpływu na treść zaskarżonego kasacją orzeczenia. Uchylenie wyroku z tej przyczyny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania byłoby sprzeczne z zasadą stałości prawomocnych orzeczeń sądowych, które powinny być wzruszane tylko w wyjątkowych sytuacjach, gdy brak jest innych środków prawnych ich korygowania.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego D. J. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w przedmiocie wydania wyroku łącznego. Zarzucono rażącą obrazę art. 63 § 1 k.k. poprzez niezaliczenie skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej okresu pozbawienia wolności. Sąd Najwyższy rozpoznał sprawę na posiedzeniu i oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 148/19 POSTANOWIENIE Dnia 22 maja 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 22 maja 2019 r., sprawy D. J. w przedmiocie wydania wyroku łącznego z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 sierpnia 2018 r., sygn. akt VI Ka […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w G. z dnia 30 marca 2018 r., sygn. akt III K […] oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE W kasacji złożonej od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 24 sierpnia 2018 r., sygn. akt VI Ka […], obrońca skazanego D. J. zarzucił rażącą obrazę przepisu prawa materialnego, a to art. 63 § 1 k.k., poprzez niezaliczenie skazanemu na poczet orzeczonej kary łącznej okresu pozbawienia wolności w sprawie IX K 647/13, od dnia 14 sierpnia 2017 r. od godziny 1820 do dnia 29 sierpnia 2017 r. i w związku z tym wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy właściwemu sądowi do ponownego rozpoznania. Prokurator Rejonowy w G. w pisemnej odpowiedzi na tę kasację wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasację należało oddalić z powodu jej oczywistej bezzasadności w rozumieniu art. 535 § 3 k.p.k. 2 Poza sporem jest, iż po pierwsze, nie każde naruszenie prawa materialnego ma charakter rażący, a po drugie, nie każde, nawet rażące naruszenie prawa materialnego, może mieć istotny wpływ na treść zaskarżonego kasacją orzeczenia. W realiach sprawy przyjąć należy, iż zarzucane naruszenie przepisu art. 63 § 1 k.k. (jak też w istocie przepisu art. 577 k.p.k.), z punktu widzenia instytucji kasacji, jako nadzwyczajnego środka odwoławczego, w razie stwierdzenia zarzucanego uchybienia, nie pozwala na przyjęcie, iż zachodzi konieczność uchylenia wyroku w części dotyczącej nie zaliczenia na poczet kary łącznej okresu rzeczywistego pozbawienia wolności z jednej ze spraw podlegających łączeniu. Uznać bowiem należy, że skoro w trybie art. 420 § 1 k.p.k.. wyrok w tej części może zostać uzupełniony przez sąd, który go wydał, to stwierdzone uchybienie nie miało istotnego wpływu na jego treść. Uchylenie wyroku z tej tylko przyczyny i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, stałoby nadto w sprzeczności z zasadą stałości prawomocnych orzeczeń sądowych, których wzruszenie powinno następować tylko w wypadkach wyjątkowych, gdy nie ma innych środków prawnych ich korygowania. Na marginesie dodać należy, iż w doktrynie podkreśla się, że jeżeli w wyroku łącznym dokonano wadliwego zaliczenia albo nie dokonano w ogóle zaliczenia na poczet kary okresów odbytej kary lub stosowania środków zapobiegawczych, pomimo iż został spełniony warunek takiego rozstrzygnięcia, to uzupełnienie orzeczenia może nastąpić na podstawie art. 420 k.p.k. w zw. z art. 577 k.p.k. (por. np. D. Kala, M. Klubińska, Kara Łączna i wyrok łączny, Kraków 2017, s. 138). Powyższe względy zdecydowały, że Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. orzekł jak w postanowieniu.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 63 § 1 KKart. 535 § 3 KPKart. 577 KPKart. 420 § 1 KPKart. 420 KPK§ 1§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy