IV KK 162/21

Sygn. akt IV KK 162/21 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie B. M. skazanego za czyn z art. 197 § 1 k.k. i art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 maja 2021 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 27 maja 2020 r., sygn. akt II K (...), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją wyroku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 27 maja 2020 r. Sąd Rejonowy w K., sygn. akt II K (…), uznał B. M. za winnego popełnienia czynu z art. 197 § 1 k.k. w zw. z art. 157 § 2 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i za ten czyn skazał go na karę 2 lat i 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I). Orzekł także od oskarżonego na rzecz pokrzywdzonej kwotę 2.000 (dwa tysiące) złotych tytułem zadośćuczynienia (pkt III). Po rozpoznaniu apelacji obrońcy oskarżonego, Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 1 grudnia 2020 r., sygn. akt II Ka (…), utrzymał zaskarżony wyrok w mocy. Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Uzasadniając wniosek obrońca argumentował, że jest on zasadny w 2 świetle podniesionych zarzutów kasacyjnych. Obrońca wskazał także, że „skazany nie jest osobą niebezpieczną dla społeczeństwa i powinien na wolności oczekiwać na dalsze rozstrzygnięcia w sprawie”. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Co prawda z samej treści art. 532 § 1 k.p.k. nie wynikają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją wyroku, jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Trzeba bowiem mieć na względzie, że regułą jest wykonalność prawomocnego wyroku (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem. Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym względzie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji obrońcy skazanego B. M. od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w T.. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w części dyspozytywnej niniejszego postanowienia.