IV KK 222/14

Sygn. akt IV KK 222/14 POSTANOWIENIE Dnia 30 lipca 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz w sprawie Z. K. skazanego z art. 178 a § 1 k.k. na posiedzeniuw Izbie Karnej w dniu 30 lipca 2014 r., w przedmiocie kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. akt V Ka …/13 utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w W. z dnia 3 września 2013 r., sygn. akt VI K …/13, I. na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. kasację pozostawić bez rozpoznania; II. kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciążyć skazanego. UZASADNIENIE Kasacją sporządzoną przez obrońcę – adw. E. P. zaskarżono wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 20 stycznia 2014 r., sygn. V Ka …/13, którym utrzymano w mocy wyrok sądu pierwszej instancji skazujący Z. K. za przestępstwo określone art. 178a § 1 k.k. na karę jednego roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres trzech lat próby, grzywny w wysokości stu stawek dziennych ustalając wartość jednej stawki na kwotę dwudziestu złotych, jak 2 również orzeczono zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres trzech lat. W kasacji obrońca skazanego zarzucił rażące naruszenie prawa karnego materialnego, tj. przepisu art. 178a § 1 k.k. Prokurator Prokuratury Okręgowej w G. w pisemnej odpowiedzi na kasację wniósł o pozostawienie kasacji bez rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył co następuje. W sytuacji, gdy w wyroku skazującym orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, kasację na korzyść oskarżonego wnieść można jedynie z powodu uchybień wskazanych art. 439 k.p.k. (art. 523 § 4 pkt 1 w zw. z § 2 k.p.k.). Ograniczenie to obowiązuje już od 1 września 2000 r. i powinno być znane podmiotowi fachowemu, jakim jest adwokat. Tymczasem niniejsza kasacja powyższego wymogu nie spełnia. Powołuje się ona jedynie na takie uchybienia, które w rozumieniu art. 523 § 1 k.p.k. są tzw. innym rażącym naruszeniem prawa, tzn. innym niż obraza art. 439 k.p.k. Jest to tym samym kasacja niedopuszczalna, jako że inne zarzuty, niż uchybienia z art. 439 k.p.k., nie mogą być podstawą kasacji w omawianej sytuacji. Kasacja ta powinna zatem spotkać się z odmową przyjęcia w sądzie odwoławczym (art. 530 § 2 k.p.k.). Skoro mimo to została przyjęta i przekazana Sądowi Najwyższemu, należy – stosownie do art. 531 § 1 zdanie pierwsze k.p.k. – pozostawić ją bez rozpoznania. kc