IV KK 229/20

WyrokIzba Karna2020-10-22

Skład orzekający: Marek Pietruszyński, Jacek Błaszczyk, Barbara Skoczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd Rejonowy, wydając wyrok łączny, rażąco naruszył przepisy postępowania i prawa materialnego, nie uwzględniając obniżenia jednej z kar podlegających łączeniu, co skutkowało orzeczeniem kary łącznej w wyższym wymiarze niż przewidziany ustawą?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Rejonowy rażąco naruszył przepisy art. 366 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., nie biorąc pod uwagę wszystkich istotnych okoliczności sprawy, w tym obniżenia jednej z kar podlegających łączeniu. Skutkowało to obrazą prawa materialnego, tj. art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 4 k.k., poprzez orzeczenie kary łącznej w wymiarze wyższym niż przewidziany ustawą.
Stan faktyczny
Prokurator Generalny wniósł kasację od wyroku łącznego Sądu Rejonowego, zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. Sąd Rejonowy, wydając wyrok łączny, nie uwzględnił postanowienia o obniżeniu jednej z kar pozbawienia wolności, co skutkowało orzeczeniem kary łącznej w wyższym wymiarze niż przewidziany ustawą. Sąd Najwyższy uznał kasację za zasadną.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok łączny i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 229/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 października 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Pietruszyński (przewodniczący) SSN Jacek Błaszczyk SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca) Protokolant Małgorzata Gierczak po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w trybie art. 535 § 5 k.p.k., w dniu 22 października 2020 r., w sprawie B. K. o wydanie wyroku łącznego, kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego, na korzyść skazanego, od wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B., z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt III K (…) uchyla zaskarżony wyrok łączny i sprawę przekazuje do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu B. UZASADNIENIE B. K., był skazany prawomocnymi wyrokami: 1. łącznym Sądu Rejonowego w B. z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt III K (…), na karę łączną roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności (w pkt I wyroku); 2. Sądu Rejonowego w B. z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt III K (…), za przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. popełnione w okresie od stycznia 2012 r. do 2 16 listopada 2012 r. w B. na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 197 § 1 k.k. popełnione w dniu 27 czerwca 2012 r. w B. na karę roku pozbawienia wolności, za przestępstwo z art. 278 § 1 k.k. popełnione w dniu 20 sierpnia 2012 r. w B. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności oraz za przestępstwo z art. 157 § 2 k.k. popełnione w dniu 10 grudnia 2012 r. w B. na karę 3 miesięcy pozbawienia wolności, za które wymierzono karę łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Sąd Rejonowy w B. wyrokiem łącznym z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. akt III K (…), na podstawie art. 569 § 1 k.p.k. w zw. z art. 85 § 1 i 2 k.k., art. 85a k.k. i art. 86 § 1 k.k., biorąc za podstawę kary łączne orzeczone wyżej wymienionymi wyrokami opisanymi w pkt 1 i 2, wymierzył B. K. karę łączną 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności, na poczet której zaliczył skazanemu okres odbytych kar w sprawach podlegających łączeniu oraz uznał, że pozostałe rozstrzygnięcia zawarte w wyrokach objętych wyrokiem łącznym podlegają odrębnemu wykonania. Wyrok powyższy uprawomocnił się bez postępowania odwoławczego w dniu 23 grudnia 2017 r. Kasację od tego wyroku łącznego wniósł Prokurator Generalny, który zaskarżył go w całości na korzyść skazanego, zarzucając: „rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie przepisów art. 366 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., poprzez zaniechanie wyjaśnienia, wynikających z ujawnionego na rozprawie materiału dowodowego, wszystkich istotnych okoliczności faktycznych związanych z przebiegiem postępowania wykonawczego, dotyczącego kary łącznej roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności, wymierzonej w pkt. I wyroku łącznego Sądu Rejonowego w B., sygn. akt III K (…) i wadliwe jej połączenie w powyższym wymiarze z karą łączną roku i 2 miesięcy pozbawienia wolności, wynikającą z wyroku Sądu Rejonowego w B. sygn. akt III K (…) w sytuacji, gdy kara ta w chwili wyrokowania została obniżona do wysokości roku 1 miesiąca i 15 dni pozbawienia wolności - postanowieniem tegoż Sądu z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt III 1Ko (…), na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy kodeks kamy oraz niektórych innych 3 ustaw - a w konsekwencji orzeczenie kary łącznej w rozmiarze 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności, a więc wyższej niż przewidziana w ustawie, co stanowiło rażącą obrazę art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 4 k.k., gdyż stosownie do tego przepisu, winna być ona ukształtowana w granicach od roku i 2 miesiąca do 2 lat 3 miesięcy i 15 dni pozbawienia wolności”. Podnosząc ten zarzut skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w B. do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja okazała się zasadna w stopniu oczywistym, co umożliwiło jej rozpoznanie na posiedzeniu bez udziału stron zgodnie z art. 535 § 5 k.p.k. Zgodzić należy się ze skarżącym, gdy twierdzi, iż Sąd Rejonowy w B. , wydając wyrok łączny wobec B. K., rażąco naruszył art. 366 § 1 k.p.k. i art. 410 k.p.k. w zw. z art. 574 k.p.k., nie zapoznając się i nie biorąc pod uwagę wszystkich istotnych okoliczności sprawy dotyczących przebiegu wykonywania kary roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności - orzeczonej w wyroku w sprawie o sygn. III K […]/13 - i nie ustalając, że została ona obniżona postanowieniem Sądu Rejonowego w B. z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt III Ko (…). Na podstawie art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o zmianie ustawy Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw, Sąd obniżył bowiem karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności orzeczoną przez Sąd Rejonowy w B. w pkt I wyroku łącznego z dnia 25 lutego 2014 r., sygn. akt III K (…), do wysokości roku 1 miesiąca i 15 dni pozbawienia wolności. Przedstawione zaniechania Sądu skutkowały rażącą obrazą prawa materialnego, to jest art. 86 § 1 k.k. w zw. z art. 86 § 4 k.k., która miała istotny wpływ na treść wyroku, gdyż orzeczono karę łączną 2 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności, a więc w wymiarze wyższym niż przewidzianym tym przepisem, zgodnie z którym winna być ona ukształtowana w granicach od najniższej z kar wymierzonych do ich sumy, przy czym na podstawie § 4 tegoż artykułu zasady wymiaru kary łącznej określone w § 1 stosuje się odpowiednio, jeżeli przynajmniej jedną z kar podlegających łączeniu jest już orzeczona kara łączna. 4 W związku z tym, Sąd Najwyższy uwzględniając kasację, uchylił zaskarżony wyrok łączny i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w B. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Sąd Rejonowy weźmie powyższe pod uwagę. Z przestawionych wyżej względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w wyroku.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 535 § 5 KPKart. 207 § 1 KKart. 13 § 1 KKart. 197 § 1 KKart. 278 § 1 KKart. 157 § 2 KKart. 569 § 1 KPKart. 85 § 1art. 85a KKart. 86 § 1 KKart. 366 § 1 KPKart. 410 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 20.07.2026. · PDF źródłowy