IV KK 260/19

Sygn. akt IV KK 260/19 POSTANOWIENIE Dnia 4 czerwca 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Barbara Skoczkowska na posiedzeniu bez udziały stron po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2019 r. w sprawie Z. P., skazanego za popełnienie przestępstw z art. 197 § 3 pkt. 2 i innych, wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. postanowił: nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy Z. P. od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt II AKa […], zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w B. z dnia 26 kwietnia 2018 r., sygn. akt III K […], którym Z. P. został skazany za kilka przestępstw popełnionych na szkodę 6 pokrzywdzonych, za które wymierzono kary jednostkowe oraz orzeczono łączną karę 4 lat pozbawienia wolności. Obrońca w kasacji podniósł szereg zarzutów dotyczących obrazy prawa materialnego, tj. art. 197 § 2 k.k. oraz zarzut stanowiący bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k., związany z 3 pokrzywdzonymi. Wskazując na powyższe uchybienia, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku wobec skazanego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniosek obrońcy skazanego nie jest zasadny. 2 Przypomnieć należy, że instytucja, o jakiej mowa w art. 532 § 1 k.p.k. ma charakter wyjątkowy, jako odstępstwo od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń, sformułowanej w art. 9 k.k.w. Zastosowanie tej instytucji powinno być uzasadnione szczególnymi okolicznościami, które jednoznacznie wskazują, że wykonanie wyroku przed rozpoznaniem kasacji mogłoby spowodować dla skazanego poważne i nieodwracalne skutki. Skarżący wprawdzie podniósł w kasacji m.in. zarzut obrazy art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. stanowiący bezwzględną przyczynę odwoławczą, jednak jej zaistnienie nie jest na tyle oczywiste, aby można było mówić o oczywistej zasadności kasacji, tak jak na to wskazuje obrońca. Innych natomiast przesłanek mających przemawiać za zasadnością wniosku, a świadczących o tym, że wykonanie orzeczonej prawomocnie kary pozbawienia wolności pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki dla skazanego, obrońca nie przedstawił. Nie przesądzając natomiast ostatecznego efektu wniesienia kasacji, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. i dlatego orzekł, jak na wstępie.