IV KK 290/13

WyrokIzba Karna2013-09-27

Skład orzekający: Wiesław Kozielewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kasacja wniesiona od wyroku sądu odwoławczego może opierać się na zarzucie błędu w ustaleniach faktycznych?
Ratio decidendi
Kasacja wniesiona od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie nie może opierać się na zarzucie błędu w ustaleniach faktycznych. Tego typu zarzuty sprowadzają się do kwestionowania ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd pierwszej instancji, co jest niedopuszczalne w postępowaniu kasacyjnym.
Stan faktyczny
Obrońca skazanego S. K. wniósł kasację od wyroku Sądu Okręgowego utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego. Zarzuty dotyczyły rażącego naruszenia prawa materialnego (błędne zastosowanie art. 62 ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii) oraz naruszenia przepisów prawa procesowego. Argumentacja obrońcy w zakresie prawa materialnego kwestionowała ustalenia faktyczne sądu pierwszej instancji.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy oddalił kasację jako oczywiście bezzasadną i obciążył skazanego kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 290/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz na posiedzeniu po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 27 września 2013 r., sprawy S. K. skazanego z art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii i innych z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 kwietnia 2013 r., utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 stycznia 2013 r., oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE Obrońca skazanego S. K. w złożonej kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 26 kwietnia 2013 r., zarzucił: 1) rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść zaskarżonego wyroku polegające na błędnym zastosowaniu art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r., o przeciwdziałaniu narkomanii, 2) rażące naruszenie przepisów prawa procesowego, a to art. 4 k.p.k., art. 433 § 2 k.p.k. i art. 457 § 3 k.p.k. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Kasacja jest oczywiście bezzasadna. 2 Zarzut z pkt. 1 nie zasługuje na uwzględnienie. Czyn przypisany S. K. z pkt. 1 wyroku Sądu Rejonowego w B. wyczerpuje znamiona przestępstwa z art. 62 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu narkomanii. Natomiast argumentacja z kasacji dotyczy w istocie kwestionowania ustaleń faktycznych poczynionych przez Sąd Rejonowy odnośnie tego czynu. Tymczasem kasacja, co jasno wynika z treści art. 519 k.p.k., może być wniesiona przez strony od prawomocnego wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie. Nie można też w kasacji podnosić zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych, a do tego sprowadzają się wywody obrońcy skazanego S. K. w zakresie uzasadnienia tego zarzutu. Również oczywiście bezzasadny jest zarzut z pkt. 2 kasacji, co trafnie wykazał Prokurator Prokuratury Okręgowej w pisemnej odpowiedzi na kasację (por. strona 5 tego pisma procesowego) , i Sąd Najwyższy nie widząc potrzeby powtarzania tej argumentacji odsyła w tej części do lektury pisemnej odpowiedzi na kasację. Kierując się przedstawionymi wyżej motywami, Sąd Najwyższy z mocy art. 535 § 3 k.p.k. postanowił jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 62 ust. 2art. 62 ust. 1art. 4 KPKart. 433 § 2 KPKart. 457 § 3 KPKart. 519 KPKart. 535 § 3 KPK§ 2§ 3

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 26.07.2026. · PDF źródłowy