IV KK 313/18

Sygn. akt IV KK 313/18 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2019 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Kozielewicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Andrzej Siuchniński SSN Paweł Wiliński Protokolant Małgorzata Gierczak przy udziale prokuratora Prokuratury Krajowej Jacka Radoniewicza, w sprawie M. B. skazanego z art. 258 § 1 k.k., art. 294 § 1 k.k. w zw. z art. 65 § 1 k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r., kasacji, wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt II AKa […] utrzymującego w mocy wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt XVI K […], oddala kasację jako oczywiście bezzasadną, a kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego obciąża skazanego. UZASADNIENIE W przedmiotowej sprawie Sąd Najwyższy wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia 14 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 313/18, oddalił kasację obrońcy skazanego M. B., uznając ją za oczywiście bezzasadną. Przepis art. 535 § 3 k.p.k. stanowi, że w takiej sytuacji sporządzenie pisemnego uzasadnienia postanowienia jest wymagane, gdy strona skarżąca jest pozbawiona wolności i nie została sprowadzona na rozprawę kasacyjną oraz nie 2 posiadała przedstawiciela procesowego (obrońcy, pełnomocnika), i złożyła w terminie wniosek o sporządzenie na piśmie uzasadnienia ogłoszonego postanowienia. Z akt sprawy kasacyjnej o sygn. IV KK 313/18, wynika, że skazany M. B. przebywa na wolności, a także posiada obrońcę w osobie adw. T. D.. Powyższe skutkuje tym, że w realiach niniejszej sprawy nie ma zastosowania wskazane unormowanie z art. 535 § 3 k.p.k. Jednakże Sąd Najwyższy przyjął, że jakkolwiek brak jest prawnego obowiązku sporządzenia pisemnego uzasadnienia postanowienia wydanego na rozprawie w dniu 14 lutego 2019 r., sygn. akt IV KK 313/18, to jednak Sąd Najwyższy sporządzi uzasadnienie tego postanowienia jedynie w zakresie, jaki jest niezbędny, odnośnie zarzutu kasacyjnego, co do dokonanej przez Sąd Apelacyjny w […] oceny podniesionego w apelacji obrońcy M. B. zarzutu błędu w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, iż oskarżony M. B. działając w okresie od czerwca 2009 r do 15 stycznia 2010 r. w ramach zorganizowanej grupy przestępczej, wspólnie i w porozumieniu z innymi ustalonymi osobami, w wykonaniu z góry powziętego zamiaru i w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, jako przedstawiciel […] K. doprowadził w okresie od 5 maja 2009 r. do 12 maja […] B. Sp. z o.o. w W. do niekorzystnego rozporządzenia mieniem w wysokości 202.156,45 zł wynikającej z faktury VAT nr […], co pozostaje w sprzeczności z datą czynu przypisanego oskarżonemu. Sąd Apelacyjny w […] w uzasadnieniu wyroku przyjął, że M. B., jak to trafnie uznał Sąd Okręgowy w K., działał w grupie przestępczej od maja 2009 r., tym samym wskazanie daty początkowej w czynie przypisanym w pkt 17 wyroku było błędne. Nie deprecjonuje to jednak zaskarżonego apelacją wyroku Sądu Okręgowego w K., gdyż cyt. „stanowi wszak poprawne – choć nie w pełni – że oskarżony również w czerwcu 2009 r., działał w ramach zorganizowanej grupie przestępczej, a nadto, że poczynając od 5 maja 2009 r. w ramach czynu ciągłego dopuścił się przestępstwa” (cytat ze strony 6 uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 2 października 2017 r., sygn. akt II AKa […]). Zwrócić należy uwagę, iż w wyroku z dnia 1 lutego 2016 r., sygn. akt XVI K […], Sąd Okręgowy w K. uznał oskarżonych S. W., R. K., A. K., m. in. Za winnych popełnienie przestępstwa z art. 286 § 1 k.k. w zw. z art. 294 § 1 k.k. w zw. art. 12 k.k. i art. 65 § 1 k.k. i określił datę początkową na maj 2009 r. 3 W przypadku oskarżonych B. B. i M. B., jako datę początkową wskazał czerwiec 2009 r., chociaż w opisie czynu umieścił odnośnie B. B. też okres od 5 maja 2009 r. do 12 maja 2009 r., i taki sam okres ujął w opisie czynu przypisanego M. B.. Nadto przypisał M. B. popełnienie w okresie od maja 2009 r. do 15 stycznia 2010 r. przestępstwa określonego w art. 258 § 1 k.k. W tej sytuacji logicznym jest wniosek, iż datą początkową popełnienia czynu określonego w pkt. XVIII aktu oskarżenia, a przypisanego M. B. w pkt 17 wyroku Sądu Okręgowego w K. jest data 5 maja 2009 r., a nie mylnie wskazany we wstępnym fragmencie opisu tego czynu miesiąc czerwiec 2009 r. Kierując się przedstawionymi motywami Sąd Najwyższy rozstrzygnął jak w postanowieniu.