IV KK 339/20

Sygn. akt IV KK 339/20 POSTANOWIENIE Dnia 18 września 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek w sprawie B. B. skazanego za czyn z art. 198 k.k., po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 18 września 2020 r., wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania wyroku Sądu Rejonowego w L. z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt II K (…), utrzymanego w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt VII Ka (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. a contrario, p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 24 października 2019 r., sygn. akt II K (…), Sąd Rejonowy w L. uznał B. B. za winnego przestępstwa z art. 198 k.k., za które wymierzył mu karę roku i 8 miesięcy pozbawienia wolności. Po rozpoznaniu apelacji obrońcy, Sąd Okręgowy w C. wyrokiem z dnia z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt VII Ka (…), utrzymał w mocy zaskarżone orzeczenie. Wyrok Sądu odwoławczego został zaskarżony kasacją obrońcy skazanego, w której sformułowano także wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia. Uzasadniając wniosek skarżący podniósł, że wykonanie orzeczonej kary spowoduje stygmatyzację skazanego w jego środowisku rodzinnym, zawodowym, w gronie znajomych, co w konsekwencji doprowadzi do jego wykluczenia z owych grup. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. 2 Wprawdzie z treść art. 532 § 1 k.p.k. nie wynikają przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, jednak w orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może skorzystać z tej instytucji wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna zaskarżonego wyroku oraz ustalenie, że wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki (por. m.in.: postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 września 1998 r., II KKN 178/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 września 1998 r., II KKN 262/98; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 czerwca 2018 r., II KK 184/18). Trzeba bowiem mieć na względzie, że regułą jest wykonalność prawomocnego orzeczenia (art. 9 § 2 k.k.w.), zaś wstrzymanie jego wykonania – wyjątkiem. Przenosząc te ogólne dyrektywy na grunt rozpatrywanej sprawy, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Z uwagi na to, że wszystkie ww. przesłanki wstrzymania wykonania wyroku muszą być spełnione kumulatywnie, Sąd Najwyższy postanowił nie uwzględnić wniosku obrońcy skazanego. Podkreślenia wymaga, że nie są podstawą do wstrzymania wykonania prawomocnego wyroku okoliczności, na które powołuje się obrońca B. B.. Stanowią one zwyczajne, typowe dolegliwości związane z odbywaniem kary pozbawienia wolności, jak rozłąka czy nawet krytyczna ocena zachowania osadzonego przez rodzinę czy znajomych. Dodać należy, że decyzja o nieuwzględnieniu wniosku obrońcy nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii zasadności kasacji od prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 27 lutego 2020 r., sygn. akt VII Ka (…). W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji.