IV KK 355/21

Sygn. akt IV KK 355/21 POSTANOWIENIE Dnia 30 września 2021 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Piotr Mirek w sprawie W. G. po rozpoznaniu wniosku obrońcy skazanego o wstrzymanie wykonania orzeczenia w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt IX K (…), na podstawie art. 532 § 1 k.p.k., p o s t a n o w i ł nie uwzględnić wniosku. UZASADNIENIE W postępowaniu zakończonym prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia 23 lutego 2021 r., sygn. akt VII Ka (…), zmieniającym wyrok Sądu Rejonowego w B. z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt IX K (...), W. G. został skazany za przestępstwo z art. 207 § 1 k.k. na karę 2 lat pozbawienia wolności i za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k. na karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wymierzono mu karę łączną 2 lat i 2 miesięcy pozbawienia wolności. Od wyroku Sądu odwoławczego kasacje wywiedli obrońcy skazanego, opierając je na zarzutach obrazy przepisów prawa procesowego – art. 7 k.p.k., art. 433 § 2 k.k., art. 457 § 3 k.k. i art. 440 k.p.k. Jednocześnie obrońca skazanego – adwokat A. D., zamieścił w kasacji wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, powołując się na podniesione w kasacji zarzuty i wysokie prawdopodobieństwo ich uwzględnienia. Wniosek nie jest zasadny. 2 Przypomnieć należy, że określona w art. 532 § 1 k.p.k. instytucja wstrzymania wykonania prawomocnych orzeczeń ma charakter wyjątkowy. Stąd też samo złożenie wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia i powoływanie się na naruszenie prawa w toku postępowania nie uzasadnia odstąpienia od zasady bezzwłocznej wykonalności prawomocnych orzeczeń (art. 9 § 1 i 2 k.k.w.). Nie przesądzając ostatecznego wyniku postępowania kasacyjnego, trzeba stwierdzić, że w kasacjach nie wskazano na wystąpienie uchybień o charakterze bezwzględnych przyczyn odwoławczych, a podniesione przez skarżących zarzuty nie są tego rodzaju, aby można było mówić o ewidentnej, a więc „wręcz rzucającej się w oczy” wadliwości kwestionowanego wyroku Sądu odwoławczego i wysokim stopniu prawdopodobieństwa uwzględnienia wniesionych na korzyść skazanego kasacji, możliwym do stwierdzenia bez merytorycznego ich rozpoznania. Zauważyć trzeba, że oskarżyciel publiczny, odnosząc się w pisemnych odpowiedziach na kasacje do trafności stawianych w nich zarzutów, ocenił wniesione kasacje jako bezzasadne w stopniu oczywistym. Co zaś się tyczy podnoszonej w uzasadnieniu wniosku kwestii prowadzenia przez skazanego działalności gospodarczej, to jeżeli zachodzą okoliczności wskazujące na to, że natychmiastowe wykonanie kary powodowałoby w tym zakresie dla skazanego zbyt ciężkie skutki, mogą one stanowić podstawę do wystąpienia z wnioskiem o zastosowanie odpowiednich instytucji prawa karnego wykonawczego. Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak na wstępie.