IV KK 366/17

WyrokIzba Karna2017-12-06

Skład orzekający: Krzysztof Cesarz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy kasacja obrońcy skazanych, zarzucająca uchybienie z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. w postaci wystąpienia innej okoliczności wyłączającej ściganie (art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.) z uwagi na brak legalnych dowodów, może być skutecznie wniesiona, jeśli jej motywy stanowią polemikę z wcześniejszymi zapatrywaniami prawnymi Sądu Najwyższego i kwestionują dopuszczalność dowodów uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej?
Ratio decidendi
Kasacja obrońcy, która w istocie stanowi polemikę z wcześniejszymi zapatrywaniami prawnymi Sądu Najwyższego i kwestionuje dopuszczalność dowodów, została pozostawiona bez rozpoznania. Sąd Najwyższy podkreślił, że zarzut uchybienia z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. został postawiony instrumentalnie, aby ominąć zakaz skarżenia wyroków, w których nie wymierzono bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Postępowanie przygotowawcze wszczyna się na podstawie uzasadnionego podejrzenia popełnienia przestępstwa, a nie na podstawie dowodów ścisłych, a ocena legalności dowodów należy do sądu w toku postępowania.
Stan faktyczny
Sąd Najwyższy rozpoznawał sprawę P. K. i J. W., skazanych za przestępstwa korupcyjne (art. 228 § 3 k.k. i 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.). Wcześniejszy wyrok Sądu Najwyższego uchylił poprzednie orzeczenia i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując zapatrywania prawne. Sąd Rejonowy, respektując te zapatrywania, uznał oskarżonych za winnych i wymierzył im kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem. Sąd Okręgowy utrzymał ten wyrok w mocy. Obrońca skazanych wniósł kasację, zarzucając uchybienie z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. z powodu braku legalnych dowodów.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy pozostawił kasację obrońcy skazanych bez rozpoznania i obciążył skazanych kosztami postępowania kasacyjnego.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 366/17 POSTANOWIENIE Dnia 6 grudnia 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Cesarz po rozpoznaniu na posiedzeniu w Izbie Karnej w dniu 6 grudnia 2017 r. sprawy P. K. i J. W. skazanych z art. 228 § 3 k.k. i 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanych od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt II Ka […] utrzymującego w mocy wyroku Sądu Rejonowego w T. z dnia 5 stycznia 2017 r., sygn. akt II K […], na podstawie art. 531 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 in fine k.p.k. i art. 637a k.p.k. w zw. z 637 k.p.k. i 636 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: 1) pozostawić kasację bez rozpoznania, 2) obciążyć skazanych kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 2 lutego 2016 r., IV KK 346/15, Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu kasacji prokuratora złożonej na niekorzyść P. K. i J. W., uchylił wyrok Sądu Okręgowego z dnia 28 maja 2015 r., II Ka [X.], w części utrzymującej w mocy wyrok Sądu Rejonowego w T. z dnia 21 października 2014 r., II K [X.], uniewinniający oskarżonych od zarzutu, że w dniu 7 kwietnia 2008 r w G. woj. […] działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej w warunkach czynu ciągłego, z góry powziętym zamiarem, w krótkich odstępach czasu, wspólnie i w porozumieniu, jako funkcjonariusze Referatu Ruchu Drogowego Komendy 2 Miejskiej Policji w T. pełniąc służbę patrolową przyjęli w związku z pełnieniem funkcji publicznej obietnicę wręczenia korzyści majątkowej, a następnie przyjęli korzyść majątkową w postaci dwóch butelek wódki „F." o pojemności 0,5 litra każda o łącznej wartości 62 zł, w związku z pełnieniem funkcji publicznej, w zamian za zachowanie stanowiące naruszenie przepisów prawa - zatajenie faktu popełnienia wykroczenia drogowego i odstąpienie od ukarania mandatem karnym S. Z. za wykroczenie polegające na przekroczeniu kierowanym pojazdem m-ki M. […] dozwolonej prędkości pomiędzy 31 a 40 km/h, poprzez poświadczenie przez P. K. nieprawdy w notatniku służbowym L.dz. […] (str. 43) oraz w treści wystawionego mandatu serii […] nr […] co do podstawy faktycznej jego wystawienia i niezgodne z rzeczywistością wskazanie, że wyłączną przyczyną ukarania i nałożenia mandatu karnego w kwocie 100 zł i 2 punktów karnych był brak u kierującego pojazdem pasów bezpieczeństwa - przy jednoczesnym pominięciu popełnionego wykroczenia drogowego tj. przekroczenia przez kierującego dozwolonej prędkości, co w konsekwencji skutkowało nałożeniem grzywny w niższym wymiarze i przyznaniem mniejszej ilości punktów karnych, to jest od popełnienia przestępstwa zakwalifikowanego z art. 228 § 3 k.k. i 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k. i 12 k.k., po czym przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu do ponownego rozpoznania. Sąd Najwyższy w wyroku kasatoryjnym, poza wskazaniami, wyraził zapatrywania prawne. Sąd Rejonowy w T., respektując te zapatrywania, wyrokiem z dnia 5 stycznia 2017 r., II K […], uznał oskarżonych za winnych zarzucanego im czynu wypełniającego dyspozycję art. 228 § 3 k.k. i 271 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k., za który na podstawie art. 228 § 3 k.k. w zw. z art. 11 § 3 k.k. i 33 § 2 i 3 k.k., wymierzył względem oskarżonych kary po roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem ich wykonania i po 100 stawek dziennych grzywny. Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 30 maja 2017 r., II Ka […], po rozpoznaniu m. in. apelacji obrońcy oskarżonych, utrzymał w mocy wyrok Sądu I instancji. W kasacji obrońca skazanych zarzucił „uchybienie z art. 439 § 1 pkt 9 k.p.k. poprzez wydanie wyroku w sytuacji gdy zachodziła inna okoliczność wyłączająca ściganie w rozumieniu art. 17 § 1 pkt 11 k.p.k.” 3 Zdaniem skarżącego się, Sąd odwoławczy nie dostrzegł poza podniesionymi zarzutami, wystąpienia bezwzględnej przyczyny odwoławczej, wskazanej dopiero w kasacji. Z jej uzasadnienia wynika, że postępowanie nie powinno być wszczęte, a wszczęte – umorzone, ponieważ zachodziła inna okoliczność wyłączająca postępowanie, w postaci braku legalnych dowodów pozwalających na wszczęcie postępowania, a następnie na wniesienie aktu oskarżenia i wreszcie skazanie na ich podstawie oskarżonych. W konkluzji został zawarty wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w T. do ponownego rozpoznania albo uniewinnienia oskarżonych w razie uznania skazania za oczywiście niesłuszne. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Praktycznie całość motywów kasacji wypełnienia polemika z zapatrywaniami prawnymi Sądu Najwyższego wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku kasatoryjnego z dnia 2 lutego 2016 r., IV KK 346/15, a następnie oceną prawną Sądów obu instancji w odniesieniu do dopuszczalności bazowania na dowodach uzyskanych w wyniku kontroli operacyjnej (podsłuchu) prowadzonej przez Policję. Kwestionuje się nie tylko dopuszczalność oparcia się na podsłuchanych rozmowach, ale również na dowodach uzyskanych pośrednio, które stanowiły zasadniczą podstawę skazania, a zarazem przemilcza dowody posiłkowe. Motywy kasacji nie posłużyły więc do wskazania zaistnienia sygnalizowanej bezwzględnej przyczyny odwoławczej, lecz do wykluczenia, przez prezentację odmiennych od Sądów poglądów prawnych, wszelkich dowodów będących kanwą ustaleń faktycznych; również tych, których legalność nigdy nie mogła budzić wątpliwości. Zarzut kasatoryjny został zatem postawiony instrumentalnie, dla ominięcia zakazu skarżenia kasacją, przy pomocy tzw. względnych powodów odwoławczych, wyroków, w których nie wymierzono bezwzględnej kary pozbawienia wolności. Dlatego kasacja jako niedopuszczalna, została pozostawiona bez rozpoznania. Gwoli wiedzy skazanych (bo taką przecież posiada podmiot fachowy, jakim jest adwokat) wspomnieć należy, że postępowanie przygotowawcze wszczyna się, jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa (art. 303 k.p.k.). 4 To uzasadnione podejrzenie nie wymaga na tym etapie dysponowania dowodami ścisłymi. Celem postępowania jest zebranie i utrwalenie dowodów dla sądu (art. 297 § 1 pkt 5 k.p.k.). Wszczęcie postępowania sądowego następuje na podstawie żądania uprawnionego oskarżyciela (art. 14 § 1 k.p.k.). Dopiero w jego toku Sąd decyduje m.in. o legalności dowodów; tylko wyjątkowo na jego wstępie umarza postępowanie, gdy zachodzi oczywisty brak formalnych podstaw oskarżenia (art. 339 § 3 pkt 2 k.p.k.). W tej przesłance nie mieści się ocena legalności dowodów. Dlatego postanowiono jak na wstępie. aw

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 228 § 3 KKart. 11 § 2 KKart. 531 § 1 KPKart. 530 § 2art. 637a KPKart. 11 § 3 KKart. 439 § 1 pkt 9 KPKart. 17 § 1 pkt 11 KPKart. 303 KPKart. 297 § 1 pkt 5 KPKart. 14 § 1 KPKart. 339 § 3 pkt 2 KPK

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 18.07.2026. · PDF źródłowy