IV KK 366/24

IV KK 366/24 POSTANOWIENIE Dnia 22 października 2024 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jerzy Grubba na posiedzeniu w trybie art. 535§3 k.p.k. po rozpoznaniu w dniu 22 października 2024r. sprawy A.P. skazanego za przestępstwo z art. 157§1 k.k. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 7 maja 2024r., sygn. akt VIII Ka 1148/23, utrzymującego w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim z dnia 31 października 2023r., sygn. akt II K 197/23 postanowił: 1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna w stopniu oczywistym. W pierwszym zarzucie kasacji jej autor wskazał na naruszenie art. 167 k.p.k. w zw. z art. 170§1 i 1a k.p.k. poprzez oddalenie wniosków dowodowych oskarżonego, mających kluczowe znaczenie dla ustalenia czy w rzeczywistości doszło do popełnienia przez oskarżonego czynu zabronionego, uznając je za niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia oraz zmierzające do przedłużenia postępowania, a których powołanie, nie było możliwe w toku postępowania przed Sądem I instancji, gdyż okoliczności nieznane wcześniej oskarżonemu ujrzały światło dzienne już po dacie wyrokowania przed Sądem I instancji. IV KK 366/24 2 Analiza postanowienia Sądu Odwoławczego w przedmiocie oddalenia wniosków dowodowych nakazuje jednak uznać, że decyzja Sądu w tej przestrzeni została wyczerpująco umotywowana (k. 237v-239). Choć zastrzeżenia skarżącego co do oddalenia wniosków dowodowych na podstawie art. 170§1 pkt 5 k.p.k. należy uznać za niebezpodstawne, wszak Sąd podjął decyzję procesową w ich przedmiocie po kilku miesiącach i argument o chęci intencjonalnego przedłużania przez stronę postępowania brzmi w tym kontekście co najmniej niezręcznie, to jednak okoliczność ta nie rzutuje na ocenę pozostałych argumentów przemawiających za oddaleniem wniosków dowodowych obrońcy. Rozważania Sądu dotyczące tych wniosków osadzone są w realiach przedmiotowych sprawy, a ponadto cechuje je zgodność z zasadami prawidłowego rozumowania. Nadmienić należy w tym miejscu, że kasacja nie może służyć temu, by Sąd Najwyższy dokonywał w ramach postępowania kasacyjnego oceny materiałów, które nie zostały dopuszczone przez Sądy orzekające w sprawie jako dowody. Powzięcie przez skazanego wątpliwości, czy w związku z toczącym się przeciwko niemu postępowaniem nie doszło do popełnienia przestępstwa, skutkowało wszczęciem postępowania przygotowawczego w sprawie o sygn. […] przez Prokuraturę Rejonową Białystok – Południe w Białymstoku. Wyniki tego postępowania, o ile potwierdzą przypuszczenia skazanego i doprowadzą do prawomocnych orzeczeń skazujących, mogą stworzyć oczywistą podstawę do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie na podstawie art. 540§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 541§1 k.p.k. Okoliczności badane we wspomnianym postępowaniu nie stanowiły bowiem przedmiotu rozważań Sądów orzekających w niniejszej sprawie wobec oddalenia wniosków dowodowych w tym zakresie. Sądy te nie mogły wszak prowadzić równoległego postępowania, którego przedmiotem byłoby zawinienie innych, nie objętych skargą w niniejszej sprawie, osób. Stąd, na tym etapie możliwe było jedynie ustalenie, że takie postępowanie toczy się, co Sąd rozpoznający sprawę uczynił. Zarzut z pkt 2 kasacji również ocenić należało jako niezasadny i to nie tylko z przyczyn opisanych wyżej, ale także dlatego, że: - naruszenie art. 2§2 k.p.k. nie może stanowić samodzielnej podstawy kasacyjnej, gdyż w tym przepisie sformułowano jedną z zasad generalnych rządzących procesem karnym, która to zasada znajduje następnie konkretyzację w części szczegółowej kodeksu. IV KK 366/24 3 Zatem treścią zarzutu może stać się jedynie naruszenie tych konkretnych, szczegółowo wskazanych przepisów, nie zaś zasady generalnej; - art. 5§2 k.p.k. dotyczy wątpliwości, które ma i nie jest w stanie rozstrzygnąć sąd rozpoznający sprawę, nie zaś wątpliwości którejś ze stron co do prawidłowości rozstrzygnięcia dokonanego przez ten sąd; - zarzut naruszenia art. 7 k.p.k. podnoszony może być w postępowaniu kasacyjnym tylko wówczas, gdy sąd odwoławczy czynił samodzielne ustalenia faktyczne – taka zaś sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. Z tych samych przyczyn za chybiony należy uznać zarzut z pkt 3 kasacji. Orzeczenie Sądu Odwoławczego ograniczało się do utrzymania w mocy wyroku Sądu I instancji – Sąd ten nie dokonywał samodzielnej oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, ani też nie czynił niezależnych ustaleń faktycznych w sprawie; - art. 410 k.p.k. nie ma wprost zastosowania do postępowania odwoławczego, ponieważ to nie dowody ujawnione przed Sądem II Instancji stanowiły podstawę rozstrzygnięcia tego sądu; - art. 424 k.p.k. określa wymogi jakie powinno spełniać uzasadnienie wyroku sporządzone przez sąd I – instancji, nie zaś wymogi uzasadnienia orzeczenia kończącego wydanego przez sąd odwoławczy, tu zastosowanie ma art. 457§3 k.p.k. Z kolei zarzuty naruszenia przez Sąd Odwoławczy art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Europejskiej Konwencji o Ochronie Praw i Podstawowych Wolności sprowadzają się w istocie do naruszenia prawa oskarżonego do obrony oraz uchybienia art. 8 k.p.k. Poza wymienieniem wspomnianych przepisów w treści zarzutu, skarżący jednak nie omówił w uzasadnieniu kasacji, na czym konkretnie ich naruszenie miałoby polegać, o ile miałoby to stanowić odrębny, niezależny od powyższych zarzut. W ostatnim zarzucie kasacji (pkt 4) postawiono zarzut błędu w ustaleniach faktycznych, który - w świetle treści art. 523§1 k.p.k. - jest niedopuszczalny w postępowaniu kasacyjnym. Podsumowując, autor kasacji nie wykazał, by Sąd Odwoławczy dopuścił się jakiegokolwiek uchybienia, a tym bardziej takiego o charakterze rażącego naruszenia prawa, które mogło mieć istotny wpływ na treść orzeczenia i które winno skutkować orzeczeniem o charakterze kasatoryjnym. IV KK 366/24 4 Konsekwencją powyższego było uznanie kasacji za bezzasadną w stopniu oczywistym. Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia. WB. [ms]