IV KK 413/23
WyrokIzba Karna2023-09-13
Skład orzekający: Paweł Kołodziejski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku skazującego jest uzasadnione, gdy istnieje prawdopodobieństwo uwzględnienia kasacji zarzucającej rażące naruszenie prawa materialnego, które może prowadzić do nieodwracalnych negatywnych skutków dla skazanego?Ratio decidendi
Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia jest uzasadnione, gdy jego wykonanie przed rozpoznaniem kasacji może spowodować dla skazanego nieodwracalne niekorzystne skutki, w szczególności nieuzasadnione pokrzywdzenie. Kluczowe jest przy tym wstępne przekonanie o znacznym prawdopodobieństwie uwzględnienia kasacji. W niniejszej sprawie, zarzut rażącego naruszenia art. 86 § 1 k.k. w postaci orzeczenia kary łącznej powyżej ustawowej granicy, przy jednoczesnym odbywaniu przez skazanego kary, uzasadnia wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpoznania kasacji.Stan faktyczny
Sąd Rejonowy skazał J.B. za przestępstwa z art. 207 § 1 k.k. i art. 217 § 1 k.k., orzekając karę łączną roku pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania. Następnie, postanowieniem zarządzono wykonanie tej kary. Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść skazanego, zarzucając rażące naruszenie art. 86 § 1 k.k. poprzez orzeczenie kary łącznej przekraczającej ustawowe granice. Złożył również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku i postanowienia.Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uwzględnił wniosek Prokuratora Generalnego i wstrzymał wykonanie prawomocnego wyroku oraz postanowienia zarządzającego wykonanie kary do czasu rozpoznania kasacji.Pełny tekst orzeczenia
IV KK 413/23 POSTANOWIENIE Dnia 13 września 2023 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Kołodziejski w sprawie J.B. skazanego z art. 207 § 1 k.k. i in. po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 13 września 2023 r., wniosku Prokuratora Generalnego o wstrzymanie wykonania prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 89/22 oraz prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt II 1 Ko 1400/22, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł: uwzględnić wniosek i wstrzymać wykonanie wobec J.B. prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 89/22 oraz prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 20 października 2022 r., sygn. akt II 1 Ko 1400/22, do czasu rozpoznania kasacji. UZASADNIENIE Wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 89/22 J.B. został uznany za winnego popełnienia przestępstw: - z art. 207 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę 8 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 1) oraz;
IV KK 413/23 2 - z art. 217 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę 3 miesięcy pozbawienia wolności (pkt 2). Jednocześnie sąd wymienione wyżej kary jednostkowe na podstawie art. 85 § 1 k.k. i art. 86 § 1 k.k. połączył, orzekając w ich miejsce karę łączną roku pozbawienia wolności (pkt 3), której wykonanie warunkowo zawiesił na okres próby wynoszący 3 lata (pkt 4). Orzeczenie zawierało ponadto rozstrzygnięcia w przedmiocie obowiązków nałożonych na J.B. w okresie próby (pkt 5 i 6), środków karnych (pkt 7), zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności na poczet orzeczonej łącznej kary pozbawienia wolności na wypadek zarządzenia jej wykonania (pkt 8), a także kosztów procesu (pkt 9). Postanowieniem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 22 października 2022 r., sygn. akt II 1 Ko 1400/22, po rozpoznaniu wniosku kuratora sądowego, zarządzono wykonanie wobec skazanego J.B. kary łącznej roku pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego w Żorach z dnia 29 kwietnia 2022 r., sygn. akt II K 89/22. W dniu 6 września 2023 r. do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja Prokuratora Generalnego, który ww. wyrok zaskarżył na korzyść skazanego, w części dotyczącej orzeczenia o karze, w zakresie rozstrzygnięcia przyjętego w jego pkt 3, zarzucając rażące i mające wpływ na treść wyroku naruszenie przepisu prawa materialnego – art. 86 § 1 k.k., polegające na orzeczeniu wobec J.B. kary łącznej powyżej ustawowo dopuszczalnej granicy wskutek wymierzenia kary łącznej roku pozbawienia wolności w następstwie połączenia kar jednostkowych w wymiarze 8 i 3 miesięcy pozbawienia wolności. Autor kasacji wniósł o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie w tym zakresie sprawy Sądowi Rejonowemu w Żorach do ponownego rozpoznania. Prokurator Generalny złożył także wniosek na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku oraz wskazanego postanowienia, którym zarządzono wykonanie kary wobec J.B. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Wniosek zasługiwał na uwzględnienie.
IV KK 413/23 3 Wstrzymanie wykonania zaskarżonego kasacją orzeczenia, jak i każdego innego orzeczenia, ma charakter wyjątkowy, bowiem stanowi odstępstwo od reguły wyrażonej w art. 9 § 2 k.k.w., według której orzeczenie staje się wykonalne z chwilą uprawomocnienia. Ustawodawca w art. 532 k.p.k. nie wskazał przesłanek uprawniających do podjęcia tego rodzaju decyzji, pozostawiając ją do uznania Sądu Najwyższego. Wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia będzie uzasadnione wówczas, gdy wykonywanie tego orzeczenia przed rozpoznaniem kasacji spowoduje dla osoby skazanej nieodwracalne niekorzystne skutki, w szczególności doprowadzi do jej nieuzasadnionego pokrzywdzenia. Ma przy tym znaczenie, czy wstępny ogląd skargi prowadzi do wniosku, że jej uwzględnienie jest w znacznym stopniu prawdopodobne (zob. postanowienie SN z dnia 6 grudnia 2022 r., IV KK 447/22, LEX nr 3558892). Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia stwierdzić należy, że wstępna analiza akt przedmiotowej sprawy dokonana w kontekście podniesionego w kasacji zarzutu prowadzi do wniosku, iż wyraźnie rysuje się perspektywa jej uwzględnienia. Skazany, orzeczoną i zarządzoną do wykonania łączną karę roku pozbawienia wolności odbywa od dnia 27 stycznia 2023 r. (dane z NOE-SAD). Brak reakcji ze strony Sądu Najwyższego i nieuwzględnienie złożonego wniosku w trybie art. 532 § 1 k.p.k. mogłoby skutkować tym, że orzeczona kara łączna pozbawienia wolności zostałaby odbyta w wymiarze wyższym, aniżeli było to możliwe do orzeczenia na podstawie art. 86 § 1 k.k. To zaś spowodowałoby nieodwracalne skutki dla skazanego. Z tych też względów, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji. (P.B.) [ł.n]
IV KK 413/23 4
Powiązane orzeczenia
- II KK 186/23 2023-07-05Czy orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze wyższym niż suma kar jednostkowych, przy zastosowaniu art. 86 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego mające istotny wpływ na treść wyroku?
- II KK 539/23 2024-03-13Czy orzeczenie kary łącznej ograniczenia wolności w wymiarze przekraczającym sumę kar jednostkowych, a także górną granicę ustawową określoną w art. 86 § 1 k.k., stanowi rażące naruszenie prawa materialnego mające istotn…
- V KK 458/12 2013-02-21Czy orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wysokości przekraczającej sumę kar jednostkowych (jednej pozbawienia wolności i jednej ograniczenia wolności, przeliczonej na pozbawienie wolności) stanowi rażące narusz…
- III KK 124/24 2024-06-26Czy orzeczenie kary łącznej pozbawienia wolności w wymiarze wyższym niż suma kar jednostkowych stanowi rażące naruszenie prawa materialnego, mające istotny wpływ na treść wyroku?
- II KK 351/16 2016-11-17Czy kara łączna pozbawienia wolności orzeczona w wysokości wyższej niż suma kar jednostkowych, przy zastosowaniu art. 86 § 1 k.k. w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 5 listopada 2009 r., stanowi rażące naruszenie prawa mat…
Powołane przepisy
art. 207 § 1 KKart. 532 § 1 KPKart. 217 § 1 KKart. 85 § 1 KKart. 86 § 1 KKart. 9 § 2 KKart. 532 KPK§ 1§ 2
Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 19.07.2026. · PDF źródłowy