IV KK 45/20

WyrokIzba Karna2020-02-27

Skład orzekający: Rafał Malarski, Jerzy Grubba, Marek Pietruszyński

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skazanie za czyn, za który sprawca został już wcześniej prawomocnie osądzony, stanowi rażące naruszenie prawa procesowego stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą?
Ratio decidendi
Sąd Najwyższy uznał, że skazanie za czyn, za który sprawca został już wcześniej prawomocnie osądzony, stanowi rażące naruszenie przepisu art. 17 § 1 pkt 7 k.p.k. (res iudicata), co jest bezwzględną przyczyną odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. W takiej sytuacji zaskarżony wyrok podlega uchyleniu, a postępowanie umorzeniu na podstawie art. 537 § 2 k.p.k.
Stan faktyczny
A. M. został skazany wyrokiem Sądu Rejonowego za uchylanie się od obowiązku alimentacyjnego w okresie od kwietnia do sierpnia 2018 roku, co naraziło małoletnie dziecko na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych. Wyrok ten uprawomocnił się. Następnie Prokurator Generalny wniósł kasację, zarzucając rażące naruszenie prawa procesowego, ponieważ A. M. został już wcześniej prawomocnie skazany za ten sam czyn wyrokiem z dnia 15 lutego 2019 roku.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok i umorzył postępowanie, obciążając kosztami procesu Skarb Państwa.

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt IV KK 45/20 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 lutego 2020 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Rafał Malarski (przewodniczący) SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca) SSN Marek Pietruszyński Protokolant Małgorzata Gierczak w sprawie A. M. skazanego z art. 209§1a k.k. po rozpoznaniu w Izbie Karnej w trybie art. 535§5 k.p.k. na posiedzeniu w dniu 27 lutego 2020r. kasacji Prokuratora Generalnego wniesionej na korzyść skazanego od wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 17 września 2019r. w sprawie sygn. akt IX K (…) 1/ uchyla zaskarżony wyrok i na podstawie art. 17§1 pkt 7 k.p.k. w zw. z art. 537§2 k.p.k. postępowanie w sprawie umarza, 2/ kosztami procesu obciąża Skarb Państwa. UZASADNIENIE A. M. stanął pod zarzutem popełnienia czynu zakwalifikowanego z art. 209§1a k.k. 2 Sąd Rejonowy w B. wyrokiem z dnia 17 września 2019r. w sprawie sygn. akt IX K (…) uznał oskarżonego za winnego tego, że: - w okresie od 3 kwietnia 2018 roku do sierpnia 2018 roku w B. uchylał się od wykonania obowiązku alimentacyjnego na rzecz małoletniego dziecka P. M. określonego co do wysokości wyrokiem Sądu Rejonowego w B. Wydział IV Rodzinny i Nieletnich z dnia 28 października 2008 roku, sygn. akt IV RC (…), a łączna wysokość powstałych wskutek tego zaległości przekroczyła równowartość 3 świadczeń okresowych, przez co naraził P. M. na niemożność zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych tj. przestępstwa z art. 209§1a k.k. Za tak opisany i zakwalifikowany czyn wymierzono oskarżonemu karę 4 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrok uprawomocnił się nie będąc skarżony przez żadną ze stron. Obecnie kasację od tego wyroku, na korzyść skazanego, wniósł Prokurator Generalny. W kasacji zarzucono: – rażące naruszenie przepisu prawa karnego procesowego, a mianowicie art. 17§1 pkt 7 k.p.k., stanowiące bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439§1 pkt 8 k.p.k., polegające na skazaniu A. M. za przestępstwo z art. 209§1a k.k., popełnione w okresie od dnia 3 kwietnia 2018 r. do sierpnia 2018 r. na szkodę małoletniego P. M. , pomimo to, że za tożsamy czyn zabroniony został on wcześniej prawomocnie skazany wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 lutego 2019 r., sygn. akt IX K (…) Podnosząc wymieniony zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w całości i umorzenie postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Kasacja jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym przez art. 535§5 k.p.k. 3 Sąd Rejonowy w B. dopuścił się rażącego naruszenia przepisu art. 17§1 pkt 7 k.p.k. stanowiącego bezwzględną przyczynę odwoławczą określoną w art. 439 § 1 pkt 8 k.p.k. – res iudicata. Nie ulega wszak wątpliwości, że wcześniej, bo prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w B. z dnia 15 lutego 2019 r. w sprawie sygn. akt IX K (…), ten sam oskarżony został skazany, za tak samo zakwalifikowane przestępstwo (dodatkowo w zw. z art. 64§1 k.k.), popełnione w tym samym miejscu i czasie – od 3 kwietnia 2018 roku do sierpnia 2018 roku – z pokrzywdzeniem tej samej osoby – małoletniego P. M. , a więc za czyn tożsamy z osądzonym w niniejszej sprawie (vide: akta IX K (…) – wyrok k. 85). W tej sytuacji, wobec zaistnienia bezwzględnej przesłanki odwoławczej wskazanej w art. 439§1 pkt 8 k.p.k., zaskarżony wyrok należało uchylić, a biorąc pod uwagę to, że czyn oskarżonego został już wcześniej prawomocnie osądzony, postępowanie prowadzone w sprawie IX K (…) przy zastosowaniu art. 537§2 k.p.k. i na podstawie art. 17§1 pkt 7 k.p.k., należało umorzyć. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Powiązane orzeczenia

Powołane przepisy

art. 209§1art. 535§5 KPKart. 17§1 pkt 7 KPKart. 537§2 KPKart. 17§1 pkt 7 KPKart. 439§1 pkt 8 KPKart. 439 § 1 pkt 8 KPKart. 64§1 KK§1§5§1 pkt 7§2

Źródło: Baza Orzeczeń Sądu Najwyższego (sn.pl), pozyskano 23.07.2026. · PDF źródłowy